Czy na płytę OSB można położyć płytki? (2025)

Zapewne wielu z Państwa, stając przed wizją remontu czy budowy, zadaje sobie pytanie, czy na płytę OSB można położyć płytki. To zagadnienie, które budzi wiele kontrowersji i wydaje się być technicznym labiryntem. Krótka odpowiedź brzmi: tak, to możliwe, ale wymaga to starannego przygotowania i zastosowania odpowiednich materiałów, aby uniknąć frustracji i kosztownych błędów w przyszłości.

• Przygotowanie podłoża OSB pod płytki
• Hydroizolacja i siatki wzmacniające na OSB
• Wybór odpowiedniego kleju do płytek na OSB
• Czego unikać podczas układania płytek na OSB?
• Q&A

Płyta OSB, czyli Oriented Strand Board, zyskuje na popularności ze względu na swoją wytrzymałość i stosunkowo niską cenę. Niemniej, w przeciwieństwie do tradycyjnej wylewki betonowej, OSB charakteryzuje się dynamicznym zachowaniem – jest materiałem, który "pracuje" pod wpływem zmian wilgotności i temperatury, co stanowi spore wyzwanie dla trwałości okładziny ceramicznej. Płytki ceramiczne, z natury sztywne i kruche, bardzo słabo znoszą ruchy podłoża. Zastosowanie odpowiednich technik i produktów jest tu kluczowe.

Nasza analiza wielu projektów budowlanych i remontowych, gdzie podjęto próbę położenia płytek na OSB, pozwala na wyciągnięcie kilku kluczowych wniosków. Odkryliśmy, że sukces w znacznym stopniu zależy od dokładności i skrupulatności w przestrzeganiu każdego etapu prac. Poniżej przedstawiamy szczegółowe dane dotyczące najczęstszych problemów i ich rozwiązań, które pojawiały się w omawianych studiach przypadku.

Jak widać, prawidłowe podejście do zagadnienia układania płytek na płycie OSB jest niezbędne. Każdy etap – od przygotowania podłoża, przez hydroizolację i wzmocnienie, aż po dobór odpowiedniego kleju – ma krytyczne znaczenie dla końcowego efektu. Ignorowanie któregokolwiek z tych aspektów to proszenie się o kłopoty i, co gorsza, o ponowne koszty remontu. Stąd kluczowe jest, by podejść do tego tematu z należytą starannością i wiedzą.

Zobacz także: Po jakim czasie od gruntowania można kłaść płytki

Przygotowanie podłoża OSB pod płytki

Kiedy stajemy przed wyzwaniem ułożenia płytek na płycie OSB, pierwszym i być może najważniejszym krokiem jest solidne przygotowanie podłoża. Nie można tu sobie pozwolić na improwizację, bo jak to mówią, "diabeł tkwi w szczegółach". Pamiętaj, że podłoże OSB musi być nieruchome i sztywne. Jeśli płyty OSB są przymocowane niedbale, cała konstrukcja będzie "pracować" pod wpływem obciążeń, a płytki po prostu popękają lub zaczną się odspajać – a nikt nie chce widzieć, jak jego świeżo położone kafelki odklejają się niczym tapeta po powodzi.

Zacznijmy od mocowania płyt OSB. Płyty powinny być odpowiednio zamocowane do legarów lub konstrukcji nośnej. Zaleca się stosowanie płyt o grubości co najmniej 22 mm, a w przypadku podłóg o większym obciążeniu, nawet 25 mm. Rozstaw legarów nie powinien przekraczać 60 cm. Płyty muszą być mocowane za pomocą wkrętów do drewna, rozmieszczonych co 15-20 cm na brzegach i co 25-30 cm w polu płyty. Konieczne jest użycie pióro-wpustu i kleju stolarskiego do połączeń między płytami, aby uzyskać monolitne i sztywne połączenie.

Sprawdź również, czy podłoga nie ugina się pod ciężarem. Możesz to zrobić, stając na niej i skacząc lekko w różnych miejscach. Jeśli poczujesz jakiekolwiek ugięcia lub "sprężynowanie", musisz wzmocnić konstrukcję. Czasem wystarczy dodatkowa legara, a innym razem konieczne będzie zastosowanie dodatkowej warstwy płyt OSB. Ważne, aby krawędzie płyt OSB nie leżały luźno, lecz były solidnie podparte legarami. Nawet minimalny ruch podłoża spowoduje przeniesienie naprężeń na płytki, prowadząc do ich uszkodzeń.

Zobacz także: Po jakim czasie można chodzić po płytkach w 2025 roku

Niezależnie od tego, czy planujesz ułożyć płytki na podłodze z płyt OSB, czy na ścianie, musisz najpierw zastosować grunt zwiększający przyczepność. To absolutny must-have. OSB to materiał o gładkiej, a jednocześnie nieco woskowanej powierzchni, co utrudnia klejom związanie się z nią. Grunt nie tylko zabezpieczy płytę przed wilgocią (ograniczając jej nasiąkliwość), ale także zwiększy przyczepność kolejnych warstw, zapewniając lepsze związanie kleju z trudnym podłożem, jakim jest OSB. Rekomendowane są grunty głęboko penetrujące na bazie dyspersji akrylowej, często z dodatkiem piasku kwarcowego, który tworzy szorstką warstwę zwiększającą adhezję.

Zdarzało nam się widzieć sytuacje, gdzie pośpiech w tym etapie skutkował tym, że wykonawcy odpuszczali gruntowanie. Efekt? Po kilku miesiącach płytki zaczynały „odchodzić” od podłoża, bo klej nie miał odpowiedniej siły wiązania. W takich momentach nie pozostaje nic innego, jak zerwanie wszystkiego i zaczynanie od nowa. A kto lubi płacić podwójnie za to samo? Dlatego inwestycja w dobry grunt i jego właściwe zastosowanie to inwestycja w spokój ducha i trwałość na lata.

Konieczne jest również pozostawienie dylatacji (szczelin) na styku płyty OSB ze ścianami oraz między poszczególnymi płytami. Zapewnia to płytom przestrzeń do "pracy" pod wpływem zmian wilgotności i temperatury. Dylatacje obwodowe powinny mieć szerokość około 10-15 mm i być wypełnione elastyczną masą. Dylatacje w płycie, jeśli powierzchnia jest duża, powinny odpowiadać wymogom producenta kleju, zazwyczaj co 30-40 mkw, lub co 6-8 metrów długości.

Zobacz także: Czas schnięcia wylewki pod płytki

Odpowiednie przygotowanie podłoża OSB pod płytki to nie tylko techniczny wymóg, ale filozofia działania. Jak w dobrym związku, jeśli nie zadbasz o fundamenty, cała relacja runie. Tu fundamentem jest właśnie sztywna, stabilna i zagruntowana płytę OSB, która stanowi solidną bazę dla przyszłej ceramicznej posadzki.

Hydroizolacja i siatki wzmacniające na OSB

Położenie płytek na OSB to zadanie, które wymaga nie tylko precyzji, ale także solidnej wiedzy na temat odpowiednich materiałów i technologii. W tej sekcji skupimy się na dwóch kluczowych elementach, które są niczym niewidzialni strażnicy trwałości i bezpieczeństwa – hydroizolacji i siatkach wzmacniających. To właśnie one są kluczowe, aby położyć kafelki na OSB w sposób, który wytrzyma próbę czasu i wilgoci.

Zobacz także: Czy można kłaść płytki na gładź gipsowa

Wyobraźmy sobie scenę: wchodzisz do świeżo wyremontowanej łazienki, cieszysz się pięknymi płytkami, a tu nagle – plum! – mały wyciek spod wanny, albo co gorsza, jakaś kałuża po wylaniu wody. Płyta OSB to materiał, który nie lubi wilgoci, wręcz jej nie znosi. Jest nasiąkliwa, a kontakt z wodą powoduje jej puchnięcie i rozwarstwianie się. To przepis na katastrofę, bo ruchome i zdeformowane podłoże to wyrok śmierci dla każdej płytki. Dlatego kluczowe jest wykonanie szczelnej hydroizolacji. Najpopularniejszym i najskuteczniejszym rozwiązaniem jest płynna folia w płynie, nanoszone dwoma warstwami na całej powierzchni przeznaczonej do płytek. Ważne jest, aby zwrócić uwagę na narożniki i połączenia ścian z podłogą – to właśnie tam najczęściej dochodzi do nieszczelności. W tych miejscach stosujemy specjalne taśmy uszczelniające zatopione w pierwszej warstwie hydroizolacji.

Płynne folie uszczelniające dostępne są w różnych wariantach, często o konsystencji gęstej farby. Aplikuje się je pędzlem lub wałkiem w dwóch warstwach. Pierwsza warstwa gruntuje powierzchnię i tworzy wstępną barierę. Po jej wyschnięciu (zazwyczaj 2-4 godziny), nakładana jest druga warstwa. Ważne jest, aby pamiętać o wyciągnięciu hydroizolacji na ściany na wysokość co najmniej 10 cm, a w strefach mokrych (np. prysznic) nawet do 180 cm. Nasiąkliwość OSB to jedno, ale folia w płynie działa też jako bufor elastyczności, absorbując niewielkie ruchy podłoża i chroniąc klej przed nadmiernymi naprężeniami.

Kolejnym, nie mniej ważnym elementem jest siatka wzmacniająca. Tak, drodzy Państwo, płytę OSB warto zabezpieczyć dodatkową siatką z włókna szklanego, zatopioną w masie klejowej. To działa jak pancerz, jakbyśmy założyli płytce specjalny kombinezon ochronny. Dzięki temu minimalizujemy ryzyko przenoszenia naprężeń i zarysowań z "pracującej" płyty OSB na kafelki. Dlaczego to tak istotne? Bo płyty OSB, nawet prawidłowo zamocowane, wciąż posiadają pewien stopień elastyczności i wrażliwości na zmiany wilgotności. Ta dodatkowa ochrona działa jak bufor, równomiernie rozkładając obciążenia i tłumiąc ruchy, które mogłyby prowadzić do pęknięć na sztywnym ceramicznym wykończeniu. W przypadku, gdy kafelki ułożymy bez siatki, to nawet najmniejszy ruch podłoża może spowodować pęknięcia, które będą widoczne na powierzchni płytek, a tego chyba każdy z nas chciałby uniknąć.

Zobacz także: Czy można kleić płytki na silikon 2025? Sprawdź!

Jak zastosować siatkę wzmacniającą? Po zagruntowaniu i wyschnięciu hydroizolacji nałożyć cienką warstwę wysokoelastycznej zaprawy klejowej (tej samej, której użyjemy do płytek). Następnie wkleić w nią siatkę z włókna szklanego o gramaturze min. 145 g/m² (najlepiej alkalioodporną) i delikatnie docisnąć, tak aby była całkowicie zatopiona w kleju. Całość powinna być gładka i bez fałd. Po związaniu kleju można przystąpić do dalszych prac. Siatka stanowi dodatkowe zbrojenie, rozpraszające naprężenia w warstwie klejowej. Ma to szczególne znaczenie w miejscach o intensywnym ruchu, gdzie podłoga jest narażona na większe obciążenia. Odpowiednio wklejona siatka zapewnia, że warstwa klejowa pracuje jak jeden element, a nie ulega rozwarstwieniu pod wpływem naprężeń z podłoża.

Pomijanie etapu hydroizolacji i siatki wzmacniającej jest jak budowanie domu bez dachu i solidnych fundamentów – prędzej czy później wszystko się zawali. W naszej pracy spotykaliśmy się z przypadkami, gdzie z oszczędności (lub niewiedzy) pomijano te kroki. Efekt? W łazienkach płytki puchły i odspajały się, a w innych pomieszczeniach po prostu pękały w losowych miejscach. Koszty naprawy w takich sytuacjach były wielokrotnie wyższe niż koszt prawidłowego wykonania prac od razu. Pamiętajmy, że te zabezpieczenia to inwestycja w trwałość i estetykę, a nie zbędny wydatek.

Wybór odpowiedniego kleju do płytek na OSB

Wybór odpowiedniego kleju do płytek na OSB to niczym wybór odpowiedniego stroju na bal – źle dobrany zrujnuje całą kreację, a w tym przypadku całą pracę i inwestycję. W tym temacie nie ma miejsca na kompromisy czy oszczędności, bo żaden, nawet najdroższy, piękny kafel nie przetrwa, jeśli nie będzie solidnie trzymał się podłoża. Czy każdy klej do płytek będzie odpowiedni? Krótka odpowiedź: absolutnie nie!

Płyta OSB jest dynamicznym materiałem – rozszerza się i kurczy pod wpływem zmian temperatury i wilgotności. To zachowanie sprawia, że jest podłożem wymagającym specyficznych rozwiązań. Klasyczne zaprawy klejowe, stworzone do stabilnych podłoży betonowych, w przypadku OSB są jak betonowy mur próbujący tańczyć balet. Po prostu nie działają. Do klej do płytek na OSB musimy wybrać zaprawę wysokoelastyczną klasy C2TE S1. Dlaczego właśnie ta klasa?

Rozszyfrujmy to oznaczenie:

• C2 – to klej cementowy ulepszony, o podwyższonych parametrach adhezji (przyczepności), co jest kluczowe dla trudnych podłoży, jakim jest OSB.
• T – oznacza zmniejszony spływ kleju, co ułatwia pracę, zwłaszcza przy układaniu płytek na ścianach, gdzie grawitacja potrafi płatać figle.
• E – to wydłużony czas otwarty, co daje nam więcej czasu na precyzyjne ułożenie płytki i ewentualne korekty, zanim klej zacznie wiązać. To szczególnie przydatne, gdy nie jesteśmy mistrzami w tej dziedzinie.
• S1 – to symbol elastyczności. I to właśnie "S1" jest gwiazdą tego przedstawienia. Oznacza odkształcalność kleju, zdolność do przenoszenia naprężeń z podłoża. Kleje S1 są stworzone z myślą o trudnych, dynamicznych powierzchniach, gdzie klasyczne rozwiązania zawodzą. Mogą "pracować" razem z podłożem, absorbując jego ruchy i minimalizując ryzyko pękania płytek czy odspajania się kleju. Minimalna odkształcalność kleju S1 wynosi 2,5 mm, co oznacza, że jest w stanie zniwelować te ruchy, którym ulega płyta OSB.

Często klienci pytają: "A czy naprawdę muszę kupować taki drogi klej?". Odpowiadamy, że tak! Nasi koledzy po fachu z budowlanki żartują czasem, że oszczędzanie na kleju to jak budowanie mostu z kart – pozornie się trzyma, ale przy pierwszym podmuchu wiatru wszystko leci na łeb, na szyję. Widzieliśmy to wielokrotnie. Przykład z życia? Pewien pan z ogromnym zapałem wyłożył całą kuchnię płytkami na OSB, używając zwykłego kleju. Pół roku później zgłosił się z problemem: płytki „dzwoniły” i kruszyły się pod stopami. Po zerwaniu okazało się, że klej po prostu nie trzymał się OSB. Cała praca i pieniądze poszły na marne.

Warto pamiętać, że nawet najlepszy klej nie zadziała, jeśli nie będzie zastosowany prawidłowo. Przed nałożeniem kleju, powierzchnia OSB powinna być czysta, sucha i zagruntowana (jak już wspominaliśmy w poprzednim rozdziale). Klej należy aplikować zarówno na podłoże (metodą grzebieniową), jak i na spodnią stronę płytki (tzw. metoda kombinowana – buttering-floating). Zapewnia to maksymalne wypełnienie powierzchni klejem i eliminuje puste przestrzenie pod płytkami, które mogłyby prowadzić do ich pękania. Grubość warstwy kleju powinna być zgodna z zaleceniami producenta, zazwyczaj od 2 do 5 mm. Klej musi pokrywać co najmniej 90% powierzchni płytki po jej dociśnięciu.

Niektóre systemy, zamiast klasycznego kleju, rekomendują stosowanie specjalnych mat oddzielających i niwelujących naprężenia, na które dopiero klei się płytki. Maty te wykonane są z włókniny poliestrowej lub specjalnej gumy, i służą jako bariera między podłożem a płytką, skutecznie absorbując ruchy OSB. Na matę tę następnie nakłada się elastyczny klej, często także klasy C2TE S1. Takie rozwiązanie jest droższe, ale oferuje najwyższy poziom bezpieczeństwa i trwałości, minimalizując ryzyko uszkodzeń płytek, nawet w przypadku dużych zmian w strukturze OSB. Może to być dobre rozwiązanie, szczególnie w przypadku podłóg o dużym obciążeniu, gdzie występują intensywne drgania, lub gdy chcemy mieć absolutną pewność co do trwałości układanki.

Podsumowując, wybór odpowiedniego kleju to inwestycja w trwałość i spokój. Jeśli wydaje Ci się, że klej jest zbyt drogi, pomyśl o kosztach ponownego układania płytek. Ta wizja szybko skłoni Cię do podjęcia właściwej decyzji. Pamiętaj, odpowiedni klej to taki, który "rozumie" OSB i potrafi z nią "pracować", tworząc solidne i elastyczne połączenie.

Czego unikać podczas układania płytek na OSB?

Układanie płytek na płycie OSB może wydawać się skomplikowane, a nawet odstraszające, jednak kluczem do sukcesu jest unikanie podstawowych błędów, które mogą zrujnować całe przedsięwzięcie. Jak to mówią, "mądry Polak po szkodzie", ale my wolimy działać mądrze przed szkodą. Pamiętaj, że nawet najdroższe materiały nie uratują Cię przed katastrofą, jeśli popełnisz kardynalne błędy na którymś z etapów. Oto lista rzeczy, których należy unikać, aby Twoje płytki na OSB przetrwały lata.

1. Niestabilne podłoże OSB: Pierwszy i najważniejszy błąd to położenie płytek na ruchomym lub niestabilnym podłożu. Jeśli płyty OSB uginają się pod ciężarem, są źle przykręcone, a połączenia między nimi są luźne – to proszenie się o pęknięcia. Unikaj pośpiechu i oszczędności na wzmocnieniu konstrukcji. Upewnij się, że każda płyta jest solidnie zamocowana do legarów, najlepiej z zastosowaniem połączeń pióro-wpust na klej. Pamiętaj, że wszelkie ruchy będą przenoszone na płytki, a te nie znają kompromisów – po prostu popękają.

2. Brak odpowiedniego przygotowania powierzchni: Wiele osób, w pośpiechu lub z niewiedzy, pomija gruntowanie. To kardynalny błąd! Grunt nie tylko zwiększa przyczepność kleju, ale także zabezpiecza OSB przed nadmiernym wchłanianiem wilgoci z kleju, co mogłoby doprowadzić do deformacji płyty. Zastosowanie dobrego gruntu sczepnego to absolutna podstawa. Zapomnienie o nim to jak budowanie domu na piasku – prędzej czy później wszystko się posypie. Brak hydroizolacji w miejscach narażonych na wilgoć, takich jak łazienki czy kuchnie, to również błąd, który będzie Cię kosztował znacznie więcej niż kupno płynnej folii. Wilgoć przenikająca do OSB powoduje jej pęcznienie i degradację, co prowadzi do odspajania się płytek.

3. Użycie niewłaściwego kleju: Jak już wspomnieliśmy, nie każdy klej nadaje się do układania płytek na OSB. Użycie taniego kleju klasy C1 lub C2 bez elastyczności (bez symbolu S1 lub S2) to gwarancja problemów. Te kleje są zbyt sztywne i nie potrafią „pracować” z ruchomą płytą OSB. Nie dadzą rady sprostać naprężeniom, co skutkuje odspajaniem się lub pękaniem płytek. Klej wysokoelastyczny (C2TE S1) jest tu jedynym słusznym wyborem, a wszelkie próby oszczędności na tym elemencie odbiją się na Twojej kieszeni z nawiązką.

4. Niewystarczające dylatacje: Ignorowanie konieczności pozostawiania szczelin dylatacyjnych to kolejny przepis na katastrofę. Płyta OSB pracuje pod wpływem zmian wilgotności i temperatury. Brak dylatacji obwodowych (na styku ścian z podłogą) oraz, w przypadku dużych powierzchni, dylatacji konstrukcyjnych w samej okładzinie płytkowej, prowadzi do naprężeń, które rozładują się w postaci pęknięć. Pamiętaj, aby pozostawić około 10-15 mm przestrzeni wokół ścian i innych stałych elementów, którą następnie wypełnisz elastycznym silikonem lub pianką dylatacyjną. Nie dopuść, aby płytki były ściśle dociśnięte do ścian – to właśnie one przeniosą największe naprężenia.

5. Brak siatki wzmacniającej: Chociaż nie zawsze jest to wymóg absolutny, to pominięcie zastosowania siatki z włókna szklanego zatopionej w kleju jest błędem, który znacząco zwiększa ryzyko pęknięć powierzchniowych płytek. Siatka działa jak dodatkowe zbrojenie, rozpraszając naprężenia i minimalizując ryzyko przenoszenia mikropęknięć z podłoża na okładzinę ceramiczną. To niewielki koszt w porównaniu do kosztów potencjalnej naprawy.

6. Niewłaściwa technika klejenia: Aplikacja kleju tylko na jedną powierzchnię (tylko na podłoże lub tylko na płytkę) zwiększa ryzyko pustek pod płytkami, które osłabiają ich przyczepność i sprawiają, że są bardziej podatne na pęknięcia pod naciskiem. Zawsze stosuj metodę kombinowaną (klejenie "masłem" - buttering-floating), czyli nakładaj klej zarówno na podłoże, jak i na spodnią stronę płytki. Powierzchnia kleju pod płytką powinna wynosić minimum 90% po jej dociśnięciu.

7. Zbyt grube płyty OSB na słabej konstrukcji: Paradoksalnie, gruba płyta OSB (np. 28 mm) położona na zbyt rzadko rozstawionych lub słabych legarach, może nadal uginać się pod ciężarem. Grubość płyty musi być adekwatna do rozstawu i sztywności konstrukcji nośnej. Zawsze sprawdź zalecenia producenta OSB oraz normy budowlane dla obciążenia podłóg.

8. Nieodpowiednie warunki w pomieszczeniu: Układanie płytek w zbyt niskiej lub zbyt wysokiej temperaturze, albo w pomieszczeniach o dużej wilgotności (tuż po budowie, gdy jeszcze jest "surowy" beton) to błąd. Wilgoć z otoczenia będzie przenikać do OSB, powodując jej deformacje. Zawsze dbaj o odpowiednią wentylację i stabilne warunki temperaturowe (zazwyczaj 15-25°C) przed i w trakcie prac oraz w okresie wiązania kleju.

Układanie płytek na płycie OSB nie musi być ryzykownym eksperymentem, ale wymaga zdyscyplinowania i przestrzegania wszystkich wytycznych. Te błędy znacząco zwiększają szansę na trwały efekt, nawet przy intensywnym użytkowaniu przestrzeni. Lepiej spędzić trochę więcej czasu na przygotowaniach i odpowiednim wyborze materiałów, niż mierzyć się z kosztownymi i frustrującymi poprawkami w przyszłości. Pamiętaj, "co nagle, to po diable", a w budowlance po diable zazwyczaj przychodzą koszty i zepsute nerwy.

Q&A

Wiele osób ma pytania dotyczące układania płytek na płytach OSB. Zebraliśmy najczęściej zadawane i przedstawiamy na nie konkretne odpowiedzi.

• Pytanie: Czy zawsze muszę stosować elastyczny klej C2TE S1, czy zwykły wystarczy?

  Odpowiedź: Nie, zwykły klej nie wystarczy. Płyta OSB jest materiałem, który „pracuje” (rozszerza się i kurczy) pod wpływem zmian wilgotności i temperatury. Zwykłe kleje są zbyt sztywne i nie są w stanie przenieść tych naprężeń, co skutkuje pękaniem płytek lub ich odspajaniem. Klej elastyczny C2TE S1 jest niezbędny, ponieważ jego elastyczność pozwala mu „pracować” wraz z podłożem, minimalizując ryzyko uszkodzeń.

• Pytanie: Czy muszę użyć grubszych płyt OSB pod płytki?

  Odpowiedź: Tak, zalecane jest stosowanie płyt OSB o grubości minimum 22 mm, a najlepiej 25 mm, szczególnie w przypadku podłóg o większym obciążeniu. Grubsze płyty są sztywniejsze i bardziej odporne na ugięcia, co jest kluczowe dla stabilności okładziny ceramicznej. Pamiętaj też o odpowiednim rozstawie legarów, który nie powinien przekraczać 60 cm.

• Pytanie: Jak ważne jest gruntowanie płyty OSB przed klejeniem płytek?

  Odpowiedź: Gruntowanie jest niezwykle ważne i nie można go pominąć. Płyta OSB ma niską nasiąkliwość i gładką powierzchnię, co utrudnia klejowi odpowiednie związanie. Grunt zwiększa przyczepność kleju, zabezpiecza OSB przed nadmiernym wchłanianiem wilgoci z kleju (co mogłoby powodować deformacje płyty) oraz redukuje pylenie. Należy stosować grunt sczepny lub głęboko penetrujący.

• Pytanie: Czy muszę wykonywać hydroizolację na OSB, jeśli układam płytki w salonie, a nie w łazience?

  Odpowiedź: Hydroizolacja jest absolutnie konieczna w pomieszczeniach mokrych, takich jak łazienki, kuchnie czy pralnie, aby chronić OSB przed wilgocią. W przypadku salonu czy sypialni, gdzie ryzyko zalania jest mniejsze, pełna hydroizolacja może nie być obligatoryjna, ale wciąż warto rozważyć zastosowanie warstwy, która ograniczy nasiąkliwość i zapewni dodatkową ochronę. Zawsze zalecamy zastosowanie warstwy odcinającej wilgoć w pomieszczeniach, gdzie OSB nie będzie eksploatowana w suchych warunkach.

• Pytanie: Czy maty kompensacyjne są konieczne przy układaniu płytek na OSB?

  Odpowiedź: Maty kompensacyjne (oddzielające, dekompensujące) nie są zawsze bezwzględnie konieczne, jeśli wszystkie inne warunki (sztywne podłoże, elastyczny klej, dylatacje) są spełnione. Jednakże, ich zastosowanie znacząco zwiększa bezpieczeństwo i trwałość całego systemu, dodatkowo niwelując naprężenia z OSB. Są one szczególnie zalecane w przypadku dużych powierzchni, w miejscach o intensywnym użytkowaniu lub tam, gdzie zależy nam na maksymalnej ochronie przed pękaniem płytek. W pomieszczeniach z ogrzewaniem podłogowym są często rekomendowanym rozwiązaniem.