Domowe sposoby na mycie drewnianej podłogi – bezpieczne porady

Zaczynając od prostej czynności mycia, właściciele domów stają przed trzema zasadniczymi dylematami: czy i kiedy użyć octu, który jest tani, lecz ma zapach i może zostawiać smugi; jak odróżnić pielęgnację podłóg lakierowanych od olejowanych, bo każdy rodzaj wymaga innego podejścia do wilgoci; oraz jaki sprzęt wybrać, żeby nie przesadzić z wodą — mop z mikrofibry, wyciskacz, czy może metoda sucha z punktowym odświeżaniem olejem. W tekście przejdziemy kolejno przez środki o neutralnym pH, zasady mycia lakierowanych i olejowanych podłóg, techniki mokrego mycia, rolę mopa z mikrofibry i proste, domowe receptury, a także wietrzenie i osuszanie po zabiegach. Będziemy operować konkretnymi liczbami, proporcjami i orientacyjnymi kosztami, żebyś mógł podjąć decyzję opartą na danych, nie na reklamie; pokażemy kompromisy między oszczędnością a ochroną powłoki i wskażemy praktyczne rytuały pielęgnacyjne.

• Mycie podłóg lakierowanych – zasady i ograniczenia
• Mycie podłóg olejowanych – minimalna wilgoć i pielęgnacja
• Techniki mokrego mycia drewnianej podłogi
• Mop z mikrofibry i końcówki do podłóg drewnianych
• Domowe środki do czyszczenia drewnianych podłóg
• Wietrzenie, osuszanie i przedłużanie żywotności lakieru
• Pytania i odpowiedzi: domowe sposoby na mycie drewnianej podłogi

Żeby porównać najczęściej stosowane domowe metody mycia, poniżej znajdziesz tabelę z kluczowymi parametrami: pH roztworu, zalecane rozcieńczenie, częstotliwość zabiegów, orientacyjny koszt jednego mycia oraz zgodność z wykończeniem podłogi; dane są podane w prostych liczbach (ceny w zł) i mają charakter praktycznej ściągi. W tabeli zestawiłem cztery typowe podejścia: środek neutralny, ocet, mydło szare oraz strategię czyszczenia na sucho z okresowym odświeżeniem olejem — wartości pozwolą ocenić opłacalność i bezpieczeństwo każdej metody. Zwróć uwagę na kolumnę częstotliwości i kosztu, bo taniość składnika bywa pozorna, jeśli zaoszczędzony grosz oznacza szybszą renowację podłogi.

Z danych w tabeli wynika kilka praktycznych wniosków: najbezpieczniejszą metodą regularnego mycia jest preparat o neutralnym pH stosowany w rozcieńczeniu około 30–60 ml na 5 litrów wody — koszt jednego zabiegu to zwykle około 1–1,5 zł i ta metoda nadaje się zarówno do podłóg lakierowanych, jak i do olejowanych przy restrykcyjnym ograniczeniu wilgoci. Roztwór octu jest najtańszy, ale ma minusy — zapach i ryzyko smug — dlatego traktuj go jako awaryjne lub okazjonalne narzędzie do odświeżenia lakierowanych powierzchni. Mydło szare to ekonomiczna alternatywa na lekkie zabrudzenia, pod warunkiem dokładnego rozcieńczenia i spłukania, a podejście oparte na czyszczeniu suchym z regularnym odświeżaniem olejem najlepiej chroni podłogi olejowane, choć wymaga nakładu przy renowacji.

Środki do mycia podłóg drewnianych o neutralnym pH

Najważniejsza zasada przy mokrym myciu podłóg drewnianych to używanie środka o neutralnym pH, czyli o odczynie zbliżonym do 7 (zwykle zakres 6–8), bo to minimalizuje ryzyko degradacji kleju, matowienia lakieru i rozpuszczania oleju; neutralne formuły zawierają delikatne surfaktanty i brak w nich silnych zasad oraz kwasów. Standardowa proporcja to około 30–60 ml koncentratu na 5 litrów wody — przy cenie 1 litra za około 25 zł jeden zabieg kosztuje w przybliżeniu 1,25–1,50 zł, co w dłuższej perspektywie jest rozsądną inwestycją w trwałość powłoki. Przy dużym natężeniu ruchu poleca się mycie 2–3 razy w tygodniu, a w mieszkaniach o umiarkowanym użytkowaniu wystarczy jedno mycie tygodniowo i punktowe czyszczenie zabrudzeń; najważniejsze jest jednak to, by mop był dobrze wyżęty i by nie pozostawiać kałuż. Test pola w niewidocznym miejscu przez 24 godziny przed użyciem nowego środka daje pewność, że nie pojawią się zmiany koloru czy smugi, które w przeciwnym razie wymagają kłopotliwej korekty.

Zobacz także: Czym umyć podłogę domowe sposoby 2025? Skuteczne metody na czystą podłogę!

Jeśli czytasz etykietę produktu, szukaj informacji o „pH neutralne” i adnotacji „do drewna” lub „do podłóg drewnianych” — krótkie i przejrzyste składy często mówią więcej niż ładne opakowanie; formuły enzymatyczne lub na bazie niejonowych surfaktantów zwykle czyści dobrze, nie wysuszając powłoki. Dla oszczędnych gospodarstw domowych opłaca się kupić litrowy koncentrat: przy zużyciu 30–60 ml na mycie litr starczy na 16–33 myć, co daje koszt 0,75–1,56 zł na jedno wiadro 5 litrów, a jeśli myjesz często, to kalkulacja ta obroni wybór koncentratu nad improwizowanymi mieszankami. Pamiętaj, że neutralny środek nie zastąpi mechanicznego usunięcia piasku i drobin — przed mokrym myciem zawsze odkurz lub zamiataj, bo piasek działa jak papier ścierny i znacząco przyspiesza zużycie powierzchni. Wreszcie, paski pH (kilkanaście zł za opakowanie) pozwolą Ci zweryfikować roztwór, zwłaszcza jeśli samodzielnie rozcieńczałeś koncentrat lub mieszałeś kilka preparatów.

Nigdy nie stosuj substancji silnie alkalicznych, wybielaczy ani amoniaku na podłogach drewnianych — nawet sporadyczne użycie może doprowadzić do matowienia, odbarwień i osłabienia kleju; zamiast tego postaraj się trzymać jednej, sprawdzonej metody i stopniowo optymalizować ilość detergentu. Suszenie powierzchni po myciu trwa zwykle 10–30 minut przy normalnej wentylacji i temperaturze pokojowej; jeśli zdarzy się większa ilość wody, licz się z kilkoma godzinami schnięcia. Dla utrzymania połysku stosuj raz na kilka miesięcy lekki zabieg nabłyszczający dedykowany do lakierów, jeśli jest potrzebny — unikaj jednak silnych polimerów na olejowanych podłogach, bo one mogą blokować wchłanianie oleju przy przyszłych renowacjach.

Mycie podłóg lakierowanych – zasady i ograniczenia

Dla podłóg lakierowanych punkt wyjścia jest prosty: lakier to bariera ochronna i dzięki niemu drewno toleruje niewielką ilość wilgoci, ale to nie jest zaproszenie do zalewania powierzchni; staraj się, by przy myciu zużycie roztworu wynosiło około 100–200 ml na 10 m² przy dobrze wyżętym mopie, tak by na podłodze nie tworzyły się kałuże. Roztwory przygotowuje się z letniej wody (20–30°C) i 30–60 ml neutralnego detergentu na 5 litrów — to kompromis między skutecznością a ochroną powłoki; po takim zabiegu powierzchnia wysycha zwykle w 10–30 minut w przewiewnym pomieszczeniu. Głębsze mycie i ewentualne nabłyszczanie wykonuj rzadziej, np. raz w miesiącu lub według potrzeby, a gruntowna renowacja lakieru (szlif i ponowne lakierowanie) zwykle pojawia się po kilku latach intensywnego użytkowania, typowo w przedziale 3–7 lat. Dobrą praktyką jest wcześniejsze usunięcie piasku i zabrudzeń suchą metodą, bo mokre tarcie drobin piasku działa na lakier jak papier ścierny.

Zobacz także: Czym myć podłogę drewnianą domowe sposoby? Poradnik 2025

Ocet jest tani i skuteczny jako odtłuszczacz, ale należy go używać rozważnie: bezpieczne stężenie to zwykle 50–100 ml 5% octu na 5 litrów wody i stosuj go okazjonalnie, nie jako podstawowy środek; po takim zabiegu możesz odczuć zapach i zauważyć smugi, dlatego po użyciu octu warto przemyć podłogę czystą wodą i szybko osuszyć. Ocet sprawdza się na lakierze do punktowego odświeżenia, jednak uważaj na powierzchnie matowe lub specjalne powłoki, które mogą reagować inaczej — zawsze zrób próbę w mało widocznym miejscu. Jeśli zależy ci na połysku, lepszym wyjściem są dedykowane środki nabłyszczające do lakierów lub ręczne polerowanie suchą ściereczką z mikrofibry po każdym myciu — to tani trik na usunięcie smug i przywrócenie równomiernego odbicia światła.

Technika mycia ma duże znaczenie: myj wzdłuż słojów drewna krótkimi pociągnięciami, często płucz i wyżymuj mop, a zabrudzenia usuwaj punktowo przed przejściem po całej powierzchni; to ogranicza wnikanie nadmiaru wilgoci w spoiny i szczeliny. Unikaj silnych detergentów, proszków ściernych i metalowych szczotek, bo mogą zmatowić lakier, a parowych mopów używaj ostrożnie i tylko z regulacją temperatury — jeśli już, to ustaw najniższą moc i trzymaj urządzenie w ciągłym ruchu. Na bardziej uczęszczanych fragmentach podłogi profilaktycznie stosuj maty i filcowe podkładki pod meble — są znacznie tańszą i prostszą formą ochrony niż późniejsza naprawa powłoki.

Mycie podłóg olejowanych – minimalna wilgoć i pielęgnacja

Olejowane podłogi wymagają innego podejścia niż lakierowane: wykończenie olejem pracuje przez wchłanianie i impregnację drewna, dlatego unikamy nadmiaru wody i stosujemy metody niemal suche — praktyczna zasada to używanie prawie suchego mopa i ograniczenie roztworu do około 10–50 ml na 10–20 m² w standardowym zabiegu. Do odświeżania olejem kalkuluj 100–200 ml na 10 m²; litr specjalnego oleju kosztuje zwykle 70–150 zł, co przy dawce 100 ml oznacza koszt 7–15 zł za odświeżenie 10 m², ale efekt ochrony i długowieczności drewna rekompensuje ten wydatek. Po aplikacji oleju powierzchnia bywa sucha w dotyku po 1–2 godzinach, lecz pełne utwardzenie może trwać 24–48 godzin — w trakcie tego okresu zaleca się ograniczyć ruch po podłodze. Najbezpieczniejsze środki do mycia olejowanych podłóg mają neutralne pH i brak alkoholu oraz amoniaku; przy silniejszych zabrudzeniach stosuj działania punktowe zamiast zalewać całą powierzchnię silnym roztworem.

Zobacz także: Jak skutecznie odnowić drewnianą podłogę domowym sposobem?

Z obserwacji wynika, że najwięcej szkód na podłogach olejowanych powstaje przez nadmiar wilgoci i nieodpowiednie środki — unikaj alkoholu, amoniaku i silnych odtłuszczaczy, które mogą wypłukać olej i osłabić powierzchnię. Mop parowy jest generalnie niewskazany, a jeśli go używasz, zastosuj najniższe ustawienia, wykonuj bardzo krótkie przejazdy i trzymaj urządzenie w ciągłym ruchu, by nie nagrzewać jednej strefy zbyt długo. Do miejscowych plam najlepsze będzie miejscowe przetarcie czystą ściereczką z małą ilością oleju pielęgnacyjnego, a jeśli potrzebne jest szlifowanie, użyj bardzo drobnego papieru ściernego (180–220) i ponownie zabezpiecz olejem. Pamiętaj, że regularne, drobne zabiegi pielęgnacyjne oszczędzają czas i pieniądze w porównaniu z rzadką, ale gruntowną renowacją.

Renowacja olejowanej podłogi zwykle obejmuje lekkie przeszlifowanie, odpylenie i aplikację nowej warstwy oleju; dla 25 m² zużycie oleju to najczęściej 250–500 ml, co przy cenie 70–150 zł/l daje koszt materiału 17,50–75 zł, nie licząc robocizny. Po aplikacji ważna jest wentylacja — temperatura i obieg powietrza skracają czas utwardzania, ale pierwsze 12–24 godzin są krytyczne i najlepiej ograniczyć ruch po świeżo olejowanej powierzchni. Jeśli masz ogrzewanie podłogowe lub wysoką wilgotność, uwzględnij te czynniki w planie renowacji, bo wpływają na wchłanianie i schnięcie oleju. Regularne drobne korekty olejem mają sens ekonomiczny i estetyczny — lepiej uzupełniać powierzchnię co kilka miesięcy niż czekać na silne zużycie i konieczność gruntownej odnowy.

Zobacz także: Jak Skutecznie Odpowietrzyć Podłogówkę Domowym Sposobem? Praktyczny Przewodnik

Techniki mokrego mycia drewnianej podłogi

Mokre mycie drewnianej podłogi polega na ograniczeniu wilgoci do niezbędnego minimum i skutecznym usunięciu brudu przy jednoczesnym szybkim osuszeniu powierzchni; kluczowe elementy to przygotowanie (odkurzenie), dobrze wyżęty mop i odpowiednie rozcieńczenie środka. Przy sprzątaniu mieszkania o powierzchni 50 m² przygotuj 5-litrowe wiadro z 30–60 ml neutralnego detergentu, drugie wiadro z czystą wodą do płukania i wyciskacz, który pozwoli utrzymać pad mikrofibry na odpowiednim poziomie wilgotności. Mop o szerokości 40–60 cm ułatwia szybkie przejście przez większe przestrzenie, a stosowanie krótkich pociągnięć wzdłuż desek zmniejsza ryzyko pozostawienia kałuż i smug. Krótkie sesje mycia i natychmiastowe osuszenie to strategia, która minimalizuje penetrację wody i chroni krawędzie desek.

• Usuń kurz i drobne zanieczyszczenia — odkurz lub zamiataj, ok. 2–5 min na 10 m².
• Przygotuj roztwór: 30–60 ml neutralnego środka na 5 L letniej wody; ocet: tylko 50–100 ml/5 L i tylko na lakier.
• Wykręć mop do stanu „mokr-ale-nie-cieknie” — pad nie powinien kapać po potrząśnięciu.
• Mopuj pasami wzdłuż słojów, pociągnięcia 1–2 m; często płucz i wyżymuj mop.
• Natychmiast osuszaj miejsca wilgotne suchą ściereczką z mikrofibry.
• Po myciu zapewnij wietrzenie: okno lub wentylator; schnięcie 10–30 minut.

Silniejsze zabrudzenia traktuj punktowo: na tłuste plamy zaaplikuj niewielką ilość skoncentrowanego neutralnego detergentu na ściereczkę i delikatnie pocieraj, po czym spłucz i wytrzyj suchą mikrofibrą — nie używaj agresywnego tarcia, bo piasek może zarysować powłokę. Jeśli powierzchnia jest mocno zabrudzona, lepszy efekt da mechaniczne wsparcie miękką szczotką parkietową przy minimalnym użyciu wody, zamiast zwiększać stężenie detergentu na całej powierzchni. Regularność czyszczenia jest ważniejsza niż siła działania: częstsze, delikatne mycie zapobiega gromadzeniu trudnych do usunięcia osadów i przedłuża żywotność powłoki ochronnej.

Szybkie i równomierne osuszanie to najlepsza polisa dla drewnianej podłogi — po myciu otwórz okno, ustaw wentylator i sprawdź po 10–30 minutach, czy nie ma smug ani wilgoci w szczelinach; jeśli tak, przetrzyj dodatkowo suchą ściereczką. Dwuwiaderkowa metoda — jedno wiadro na roztwór, drugie na płukanie — ogranicza przenoszenie zabrudzeń i ilości detergentu nanoszonego na podłogę. Unikaj przemaczania desek i nie zostawiaj mokrych śladów pod meblami; pamiętaj, że niska wilgotność i ciepło przyspieszają schnięcie, a wysoka wilgotność je wydłuża i zwiększa ryzyko odkształceń.

Zobacz także: Czym umyć podłogę po remoncie? Domowe sposoby

Mop z mikrofibry i końcówki do podłóg drewnianych

Mop z mikrofibry to jedno z najbezpieczniejszych narzędzi do podłóg drewnianych — mikrowłókna zbierają kurz i brud bez agresywnego szorowania, dzięki czemu ograniczamy wodę i minimalizujemy ryzyko uszkodzeń powłoki. Standardowe szerokości głowic to 40 i 60 cm — 40 cm jest idealne do mieszkań i przestrzeni wąskich, 60 cm przyspiesza pracę w większych pomieszczeniach — a ceny kompletów z wyciskaczem mieszczą się zwykle w zakresie 60–300 zł; wymienne pady kosztują od 15 do 60 zł, w zależności od jakości mikrofibry. Pady pierze się bez zmiękczaczy tkanin i przy ograniczonym użyciu detergentu w temp. 30–60°C; susz na niskiej temperaturze, bo wysokie ciepło niszczy włókna i zmniejsza chłonność. Warto mieć dwa komplety padów — jeden do codziennego mycia, drugi na gruntowniejsze porządki — by każdy pad mógł całkowicie wyschnąć i nie rozwijały się zapachy czy bakterie.

Końcówki do podłóg występują jako płaskie pady, mopiki skręcane oraz końcówki z miękką szczotką parkietową; dla lakierowanych i olejowanych powierzchni najbezpieczniejsze są gęste, miękkie pady z mikrofibry, które nie rysują i dobrze zbierają drobny pył. Szczotka parkietowa o miękkim włosiu przyda się do zaschniętych zabrudzeń i fug, ale używaj jej ostrożnie — drobinki piasku osadzone we włosiu mogą działać abrazyjnie. Wybierając system mocowania sprawdź kompatybilność ze stelażem — uniwersalne klipsy przyspieszają wymianę padów i zmniejszają czas sprzątania. Inwestycja w dobry mop i zestaw padów szybko się zwraca, bo zmniejsza liczbę prób i błędów oraz ogranicza zużycie powierzchni podłogi.

Utrzymanie mopa z mikrofibry w dobrej kondycji to klucz do skuteczności: pad powinien być dokładnie wypłukany po użyciu, lekko wykręcony i wysuszony; jeśli nie masz wirówki, dąż do stanu, w którym pad jest wilgotny, lecz nie kapie przy potrząśnięciu. Mechaniczne wyciskarki do wiader (40–150 zł) ułatwiają kontrolę wilgotności podczas sprzątania większych powierzchni, a wiadro z dwoma komorami oddziela czynny roztwór od brudnej wody. Przechowuj pady w suchym miejscu, nie składuj wilgotnych, i wymieniaj je gdy tracą chłonność lub pozostawiają smugi — wymiana jest zwykle tańsza niż częste dogłębne czyszczenie i renowacja podłogi.

Domowe środki do czyszczenia drewnianych podłóg

Domowe środki mogą być skuteczne, pod warunkiem zachowania odpowiednich proporcji: roztwór wody z octem (50–100 ml 5% octu na 5 L wody) odtłuszcza i odświeża, roztwór mydła szarego (10–25 g mydła na 5 L) dobrze radzi sobie z lekkimi zabrudzeniami, a rozcieńczony detergent do naczyń (1–5 ml na 5 L) używany oszczędnie radzi sobie w awaryjnych sytuacjach, choć może zostawiać lepką warstwę. Koszt octowego roztworu to około 0,30–0,80 zł za mycie (przy cenie 1 l octu 5–8 zł), mydło szare daje koszt rzędu 0,24–0,40 zł za zabieg, a koncentraty profesjonalne kosztują zwykle więcej, ale oferują lepszą ochronę i estetyczny efekt bez smug. Zwróć uwagę na ograniczenia: ocet i silne zasady w nadmiarze mogą z czasem osłabiać wykończenia, a pozostałości detergentów przyciągają kurz i tłuszcz. Dlatego domowe receptury najlepiej stosować w niskim stężeniu i zgodnie z typem wykończenia — lakierowane powierzchnie tolerują ocet, olejowane nie.

Porównanie kosztów pokazuje, że domowe rozwiązania są tańsze: przyjmując cenę 25 zł za litr koncentratu neutralnego środka i zużycie 50 ml na jedno mycie, koszt to ok. 1,25 zł; ocet (6 zł/l) przy 50 ml daje 0,30 zł, mydło szare przy 10 g z kostki 250 g kupionej za 6–8 zł to ok. 0,24–0,32 zł. Jednak liczby nie uwzględniają ryzyka i czasu — ocet może wymagać dodatkowego przecierania i wentylacji (zapach), a mydło szare może zostawić delikatny film jeśli nie spłuczesz dokładnie. Przemyśl więc zarówno koszt jednostkowy, jak i częstotliwość zabiegów: jeśli myjesz często, inwestycja w preparat neutralny może być opłacalna i bezpieczniejsza dla powłoki.

W zakresie bezpieczeństwa chemicznego unikaj amoniaku, wybielaczy i silnych alkaliów — te substancje mogą uszkodzić lakier i wypłukać olej. Aromatyzowane mieszanki z olejkami eterycznymi poprawiają zapach, ale zostawiają tłusty film i mogą przyciągać kurz, więc ich stosowanie lepiej ograniczyć. Zapach octu zwykle zanika po 30–60 minutach przy dobrej wentylacji; detergenty mogą pachnieć dłużej — dlatego po myciu dobrze jest wpuścić świeże powietrze i przyspieszyć suszenie. Jeśli przypadkowo użyjesz nieodpowiedniego środka, szybko spłucz powierzchnię dużą ilością czystej wody i wytrzyj do sucha.

Wietrzenie, osuszanie i przedłużanie żywotności lakieru

Wietrzenie i osuszanie po myciu to proste, ale kluczowe czynności przedłużające żywotność lakieru i zdrowie drewna; optymalny mikroklimat to temperatura 18–22°C i wilgotność względna 40–60%, bo zbyt wysoka wilgotność wydłuża schnięcie i sprzyja pęcznieniu desek. Po zwykłym myciu letnią wodą i neutralnym środkiem powierzchnia powinna być sucha w dotyku po 10–30 minutach przy przewiewie, natomiast jeśli użyjesz większej ilości wody lub oleju, pełne utwardzenie może zająć kilkanaście do kilkudziesięciu godzin. Regularne wietrzenie i kontrola wilgotności wpływają na zachowanie połysku i stabilność wymiarową desek — ignorowanie tych warunków może prowadzić do kosztownych napraw. W praktyce warto zwrócić uwagę na nierówności w schnięciu i reagować od razu, bo szybkie działanie często ratuje powierzchnię przed trwałymi zmianami.

Proste środki zapobiegawcze to często najtańsza ochrona: wycieraczki zewnętrzne i wewnętrzne zatrzymają większość piasku i wilgoci, a filcowe podkładki pod meblami zmniejszą ryzyko zarysowań; zestaw 16–24 podkładek kosztuje zwykle 20–60 zł i warto go mieć. Kontrola mikroklimatu jest równie istotna — wilgotność 40–60% i temperatura 18–22°C ograniczają pracę drewna; przy wilgotności powyżej 65% rozważ osuszacz lub poprawę wentylacji. Jeśli chodzi o cykl renowacji, lakier zwykle wymaga odnowienia co 3–7 lat, zaś olejowana powierzchnia częściej, co 6–24 miesięcy, w zależności od intensywności użytkowania — częstsze drobne zabiegi pielęgnacyjne często przewyższają wartością sporadyczną, gruntowną renowację.

Codzienne zamiatanie i odkurzanie zmniejsza ścieranie, a szybkie reagowanie na rozlane płyny ogranicza ryzyko plam i przebarwień — usunięcie rozlanego napoju w ciągu kilku minut często wystarcza, by uniknąć problemów. Ograniczaj użycie parowych mopów i wysokich temperatur bez konsultacji z producentem powłoki, bo para zwiększa penetrację wilgoci do wnętrza desek; dodatkowo zabezpiecz często używane strefy matami i stosuj filc pod meble, a ciężkie meble przy przesuwaniu ustawiaj na deskach ochronnych, by nie powodować trwałych wgnieceń. Regularność tych prostych nawyków przekłada się na długowieczność podłogi i rzadko wymaga kosztownych interwencji.

Pytania i odpowiedzi: domowe sposoby na mycie drewnianej podłogi

• Jakie są zasady używania octu do mycia drewnianej podłogi?

  Octu nie należy stosować w wysokich stężeniach. Jeśli używasz, rozcieńcz roztworem z wodą i ogranicz częstotliwość, zwłaszcza przy podłogach lakierowanych i olejowanych – intensywny zapach i ryzyko smug skłaniają do ostrożności.

• Jaki mop i technika są zalecane do lakierowanych i olejowanych podłóg?

  Wybieraj mop z mikrofibrą i końcówką miękką szczotkową; mopa mocno wyciśniętego, aby wilgoć była minimalna. Unikaj moczenia desek i używaj tylko lekko wilgotnego miejsca na powierzchni.

• Czy mogę używać mocnych detergentów, alkoholu lub amoniaku?

  Nie. Stosuj neutralny środek o pH zbliżonym do natury drewna. Silne detergenty, alkohol i amoniak mogą uszkodzić podłoża lakierowane i olejowane.

• Jak dbać o olejowane a jak o lakierowane podłogi?

  Dla lakierowanych stosuj letnią wodę z odrobiną środka czyszczącego i ewentualnie nabłyszczanie; dla olejowanych ogranicz wilgoć, regularnie odświeżaj olejem i unikaj nadmiaru wody, aby nie wnikała między deski.