Listwy między płytkami a panele podłogowe 2025

Redakcja 2025-05-18 03:40 | Udostępnij:

Wyobraźmy sobie idealne wykończenie podłóg, gdzie stylowe płytki harmonijnie przechodzą w ciepłe panele, tworząc spójną całość. To wizja pięknego wnętrza, która często staje przed nami jako wyzwanie projektowe. Kluczowym elementem do osiągnięcia tego efektu są odpowiednie listwy pomiędzy płytkami a panelami. Odpowiadają one w skrócie za estetyczne i funkcjonalne połączenie tych dwóch różnych materiałów, jednocześnie zapewniając niezbędną dylatację. Bez nich, nawet najpiękniejsza podłoga może ulec zniszczeniu. Zatem jak osiągnąć tę perfekcję? Zanurzmy się w świat listew i dylatacji, odkrywając tajniki profesjonalnego wykończenia.

Listwy pomiędzy płytkami a panele
Każdy doświadczony fachowiec wie, że łączenie różnych rodzajów posadzki, takich jak płytki ceramiczne i panele podłogowe, wymaga nie tylko precyzji, ale i dogłębnego zrozumienia fizyki materiałów. Te dwie powierzchnie, choć leżą obok siebie, zachowują się zupełnie inaczej. Płytki są zazwyczaj sztywne i stabilne, natomiast panele, szczególnie te drewnopochodne, stale "pracują". Ta "praca" paneli polega na ich minimalnym rozszerzaniu się i kurczeniu w zależności od temperatury i wilgotności otoczenia. Można to porównać do żywego organizmu, który reaguje na zmiany w środowisku. Ignorowanie tej naturalnej cechy materiału może prowadzić do nieprzyjemnych konsekwencji, takich jak pęknięcia płytek, wybrzuszenia paneli, a w skrajnych przypadkach nawet do uszkodzenia samej wylewki. Dlatego też szczeliny dylatacyjne, celowo stworzone w posadzce, odgrywają rolę wentyla bezpieczeństwa. Umożliwiają swobodne ruchy materiałów, zapobiegając nagromadzeniu naprężeń, które mogłyby doprowadzić do zniszczeń. Bez tej strategicznej przerwy, siły działające w podłodze mogłyby po prostu rozerwać spoinę między płytkami lub podnieść panele, rujnując cały wysiłek włożony w układanie podłogi. To jak pozwolenie materiałom "oddychać". Spójrzmy na to z innej perspektywy. Wyobraź sobie autostradę bez przerw dylatacyjnych w mostach czy wiaduktach. W upalny dzień, gdy beton się rozszerza, konstrukcja byłaby narażona na ogromne naprężenia, prowadzące do spękań. Analogicznie, nasza podłoga, jeśli nie zapewnimy jej odpowiedniej dylatacji, będzie zmagać się z podobnymi siłami. Zastosowanie szczeliny dylatacyjnej jest więc nie tylko zaleceniem, ale wręcz koniecznością, aby podłoga była trwała i estetyczna przez długie lata. Przechodząc do sedna sprawy, czyli wykończenia tej niezbędnej przerwy, musimy przyjrzeć się dostępnym rozwiązaniom. Istnieje wiele sposobów na estetyczne zamaskowanie szczeliny dylatacyjnej pomiędzy płytkami a panelami. Odpowiedni dobór listwy zależy od kilku czynników, takich jak różnica poziomów pomiędzy posadzkami, styl wykończenia wnętrza, a także preferencje estetyczne. W dalszej części zgłębimy tajniki wyboru idealnego rozwiązania dla Twojego projektu. Pamiętaj, że dobrze dobrana listwa nie tylko spełni swoją funkcję praktyczną, ale stanie się również ozdobą podłogi.
Materiał Listwy Główne Zalety Orientacyjny Przedział Cenowy (za metr bieżący) Odpowiednia do Różnicy Poziomów
PCV Niska cena, łatwy montaż, odporność na wilgoć 10-20 zł Mała, do 5 mm
Aluminium Trwałość, estetyczny wygląd, różne kolory i wykończenia 25-60 zł Różna, od 0 do 15 mm i więcej w przypadku profili niwelujących
Stal nierdzewna Bardzo wysoka trwałość, odporność na korozję, nowoczesny wygląd 40-80 zł Różna, podobnie jak aluminium
Drewno/MDF Naturalny wygląd, możliwość dopasowania do paneli, malowania 30-70 zł Mała, wymaga starannego wykonania
Szczegółowe dane rzucają światło na różnorodność dostępnych opcji. Warto zastanowić się nie tylko nad ceną, ale przede wszystkim nad funkcjonalnością i estetyką. Czy preferujesz minimalizm stali, czy ciepło drewna? Czy masz znaczącą różnicę poziomów do wyrównania, czy podłogi są na równi? Te pytania pomogą Ci podjąć świadomą decyzję.

Dlaczego dylatacja między płytkami a panelami jest ważna?

Zrozumienie kluczowej roli szczeliny dylatacyjnej to podstawa profesjonalnego podejścia do łączenia różnych typów posadzek. To nie jest fanaberia ani zbędny detal, ale fundamentalny element konstrukcyjny, zapewniający długowieczność i estetykę naszej podłogi. Wyobraźmy sobie, że dom "oddycha". Jego ściany, podłogi, a nawet fundamenty minimalnie się przemieszczają w zależności od czynników zewnętrznych i wewnętrznych. Wilgotność powietrza rośnie, a materiały chłoną wilgoć i rozszerzają się. Temperatura spada, a one kurczą się. Te mikro-ruchy są niewidoczne dla oka, ale ich skumulowany wpływ na posadzki, które pokrywają znaczną powierzchnię, może być destrukcyjny. Szczelina dylatacyjna działa jak zawór bezpieczeństwa, absorbując te niewielkie przesunięcia i naprężenia. Bez niej, posadzka byłaby sztywno połączona z konstrukcją budynku i narażona na siły, które mogłyby doprowadzić do jej pęknięcia, wybrzuszenia, a w przypadku paneli nawet do ich odkształcenia. Można to porównać do sztywnego kołnierza uciskającego szyję – prędzej czy później spowoduje dyskomfort i ograniczenia. Szczelina dylatacyjna daje posadzce "luz", umożliwiając jej swobodną pracę. W przypadku łączenia płytek, które są twarde i stabilne, z panelami, które "żyją" i reagują na zmiany środowiska, dylatacja jest absolutnie kluczowa. Różnica w ich zachowaniu jest znacząca i bez odpowiedniego bufora naprężenia mogłyby bardzo szybko doprowadzić do uszkodzeń na linii styku, np. odspojenia fugi od płytki lub odkształcenia krawędzi paneli. Pamiętajmy, że szczelina dylatacyjna to nie tylko "dziura" do wypełnienia, ale świadomie zaprojektowany element systemu podłogowego, który chroni naszą inwestycję w estetyczną i trwałą podłogę. Jej szerokość powinna być odpowiednio dobrana do rodzaju materiałów i wielkości pomieszczenia – zazwyczaj wynosi od kilku do kilkunastu milimetrów, ale warto kierować się zaleceniami producenta danego materiału. Stworzenie właściwej dylatacji na etapie projektowania i montażu to gwarancja, że nasza podłoga będzie służyła nam bez problemów przez długie lata.

Kluczową kwestią w kontekście dylatacji między płytkami a panelami jest zjawisko pracy drewna. Panele podłogowe wykonane z materiałów drewnopochodnych, nawet te najwyższej jakości, charakteryzują się higroskopijnością, co oznacza, że absorbują i oddają wilgoć z otoczenia. To prowadzi do niewielkich, ale istotnych zmian objętościowych. Gdy wilgotność wzrasta, panele pęcznieją; gdy spada – kurczą się. W przypadku układania paneli na dużej powierzchni, skumulowane efekty tych zmian mogą być znaczne. Szczelina dylatacyjna stanowi bezpieczną przestrzeń, w której panele mogą swobodnie "oddychać" i poruszać się, bez wywierania nacisku na inne elementy podłogi lub ściany.

Brak dylatacji przy łączeniu paneli z płytkami to proszenie się o kłopoty. Panele, rozszerzając się pod wpływem wilgoci, zaczną napierać na sztywne płytki i fugę. W najlepszym wypadku, fuga między płytkami może ulec wykruszeniu. W gorszym – płytki mogą popękać, a panele wybrzuszyć się, tworząc nieestetyczne "pagórki". Może dojść nawet do uszkodzenia konstrukcji paneli, np. zniszczenia zamków, co uniemożliwi ich ponowne spasowanie. Należy pamiętać, że koszty naprawy takiej uszkodzonej podłogi są zazwyczaj znacznie wyższe niż koszty prawidłowego wykonania dylatacji na etapie montażu. "Mądry Polak po szkodzie", ale w tym przypadku lepiej być mądrym przed. Prawidłowo wykonana dylatacja to inwestycja w spokój ducha i piękno Twojej podłogi na lata.

Dodatkowo, dylatacja zapobiega przenoszeniu naprężeń z jednego rodzaju posadzki na drugi. Jeśli panel podłogowy ulegnie lekkiemu ugięciu pod wpływem obciążenia, dylatacja zapobiegnie przeniesieniu tego ugięcia na sztywną płytkę, co mogłoby prowadzić do jej pęknięcia. Jest to szczególnie ważne w pomieszczeniach o zmiennym obciążeniu, takich jak salony czy korytarze, gdzie ruch jest bardziej intensywny. Zatem, szczelina dylatacyjna pełni rolę strategicznego bufora, minimalizującego ryzyko uszkodzeń i przedłużającego żywotność całej podłogi.

Podsumowując, dylatacja między płytkami a panelami to kluczowy element, który należy uwzględnić przy projektowaniu i montażu podłogi. Jej pominięcie, czy nawet niedostateczne wykonanie, może skutkować poważnymi problemami w przyszłości, generując dodatkowe koszty i frustrację. Zainwestowanie w prawidłową dylatację i odpowiednie listwy dylatacyjne to gwarancja trwałej, estetycznej i funkcjonalnej podłogi, która będzie cieszyć nasze oko przez wiele lat.

Jakie listwy stosować do połączenia płytek z panelami?

Wybór odpowiedniej listwy maskującej szczelinę dylatacyjną pomiędzy płytkami a panelami to moment, w którym teoria przechodzi w praktykę, a funkcjonalność spotyka się z estetyką. Jakie listwy zastosować? To pytanie często zadawane przez inwestorów i wykonawców. Odpowiedź nie jest jednoznaczna i zależy od specyfiki danego połączenia. Kluczowym czynnikiem jest zazwyczaj różnica poziomów między obiema posadzkami. Gdy płytki i panele są na identycznym poziomie, co w praktyce zdarza się stosunkowo rzadko, można zastosować listwę płaską, która po prostu zakryje szczelinę. Jednak znacznie częściej mamy do czynienia z sytuacją, gdy panele są nieco wyżej niż płytki, lub odwrotnie. W takich przypadkach niezbędne stają się listwy niwelujące, potocznie zwane progowymi. Te listwy są specjalnie zaprojektowane do płynnego przejścia między posadzkami o różnych wysokościach. Ich profil pozwala na zniwelowanie różnicy poziomów, eliminując ryzyko potknięcia i nadając połączeniu estetyczny wygląd. Różnorodność listew progowych jest ogromna – różnią się materiałem wykonania, kształtem, kolorem i sposobem montażu. W zależności od preferencji i wymagań projektowych, można wybrać listwy wykonane z aluminium, stali nierdzewnej, mosiądzu, a nawet drewna. Każdy materiał ma swoje wady i zalety, które należy rozważyć. Aluminium jest lekkie, trwałe i dostępne w szerokiej gamie kolorów, dzięki czemu łatwo dopasować je do stylu wnętrza. Listwy dylatacyjne stalowe i mosiężne charakteryzują się wysoką trwałością i eleganckim wyglądem, często wybierane do nowoczesnych lub industrialnych aranżacji. Listwy drewniane natomiast oferują ciepło i naturalny wygląd, idealnie komponując się z panelami drewnianymi lub drewnopodobnymi. Wybór listwy to zatem decyzja nie tylko praktyczna, ale i estetyczna, która powinna harmonizować z całym wystrojem pomieszczenia.

Szczególną uwagę warto zwrócić na materiał, z którego wykonana jest listwa, zwłaszcza w przypadku połączenia płytek z panelami. Płytki często stosowane są w pomieszczeniach o podwyższonej wilgotności, takich jak kuchnia czy łazienka, podczas gdy panele, zwłaszcza laminowane, mogą być na wilgoć wrażliwe. Dlatego listwa łącząca te dwie posadzki powinna być odporna na działanie wilgoci i pary wodnej. Listwy dylatacyjne aluminiowe lub stalowe są zazwyczaj dobrym wyborem, ponieważ metale te są odporne na korozję. Listwy wykonane z PCV również dobrze znoszą wilgoć, choć mogą być mniej trwałe mechanicznie niż listwy metalowe. Jeśli decydujemy się na listwę drewnianą, powinna być ona odpowiednio zaimpregnowana i zabezpieczona przed wilgocią. Należy również pamiętać o sposobie montażu listwy. Może być ona przyklejona do podłoża, przykręcona, lub montowana na specjalnych klipsach. Wybór metody montażu zależy od rodzaju podłoża i typu listwy. Ważne, aby montaż był solidny i estetyczny, bez widocznych śladów kleju czy wkrętów. Czasami stosuje się listwy dwuczęściowe, gdzie najpierw mocuje się do podłogi dolną część, a następnie "wklipsowuje" w nią górną, ozdobną część listwy. Takie rozwiązanie ułatwia montaż i demontaż listwy w przypadku konieczności jej wymiany lub dostępu do szczeliny dylatacyjnej.

Jeśli różnica poziomów jest znacząca, na przykład płytki są ułożone na grubej warstwie kleju, a panele bezpośrednio na wylewce, konieczne może być zastosowanie specjalistycznych profili niwelujących. Te profile są bardziej masywne i zaprojektowane tak, aby płynnie przejść między posadzkami o znacznej różnicy wysokości. Ich szerokość i kąt nachylenia mogą być regulowane, aby idealnie dopasować je do konkretnej sytuacji. Warto skonsultować się ze sprzedawcą lub fachowcem, aby dobrać profil odpowiedni do danej różnicy poziomów. Pamiętajmy, że dobra listwa to nie tylko kwestia wyglądu, ale przede wszystkim funkcjonalności i trwałości połączenia między płytkami a panelami. Nie należy oszczędzać na tym elemencie, ponieważ jego uszkodzenie lub niewłaściwe działanie może prowadzić do poważniejszych problemów z całą podłogą. Przykład z życia wzięty: widziałem mieszkanie, gdzie zastosowano zbyt małą listwę przy dużej różnicy poziomów. Po kilku miesiącach użytkowania, listwa wygięła się, a krawędź paneli uległa uszkodzeniu. Niewielka oszczędność na listwie przełożyła się na konieczność jej wymiany i częściowej naprawy podłogi.

Estetyka listwy ma równie duże znaczenie, jak jej funkcjonalność. Dostępność różnych kolorów, faktur i wykończeń pozwala na dopasowanie listwy do stylu wnętrza. Czy wolisz minimalistyczną srebrną listwę aluminiową, czy ciepłą drewnianą listwę dopasowaną kolorem do paneli? Wybór jest szeroki. Można zastosować listwę kontrastową, która stanie się widocznym akcentem w aranżacji, lub listwę dopasowaną kolorystycznie do jednej z posadzek, aby połączenie było bardziej dyskretne. Niektórzy producenci oferują listwy z imitacją drewna, które doskonale komponują się z panelami drewnopodobnymi. Ważne, aby listwa była estetyczna i harmonizowała z resztą wykończenia podłogi i całego pomieszczenia. Wybierając listwę, zastanów się nie tylko nad jej funkcjonalnością, ale również nad tym, jaki efekt wizualny chcesz uzyskać. Pamiętaj, że detale tworzą całość, a dobrze dobrana listwa potrafi podkreślić styl wnętrza.

Podsumowując, wybór listwy do połączenia płytek z panelami zależy od różnicy poziomów między posadzkami, stylu wnętrza i preferencji estetycznych. Listwy pomiędzy płytkami a panelami wykonane z aluminium lub stali są zazwyczaj trwałym i estetycznym wyborem, szczególnie gdy wymagana jest odporność na wilgoć. Listwy drewniane natomiast dodają ciepła i naturalności. Pamiętaj o prawidłowym montażu, aby listwa spełniała swoją funkcję i służyła bezproblemowo przez długie lata.

W jakiej kolejności układać płytki i panele?

To pytanie, choć wydaje się proste, ma kluczowe znaczenie dla prawidłowego wykonania połączenia między płytkami a panelami i często stanowi przedmiot dyskusji na budowach i w pracowniach projektowych. Z naszego eksperckiego doświadczenia i analizy wielu projektów wynika jasno: zaleca się rozpoczęcie prac od układania płytek, a dopiero w następnej kolejności montować panele podłogowe. Dlaczego taka kolejność jest bardziej efektywna i problematyczna? Uzasadnienie jest kilkupłaszczyznowe i dotyczy zarówno techniki wykonania, jak i logistyki budowy. Układanie płytek wymaga precyzji, odpowiedniego czasu na schnięcie kleju i fugi, a także często cięcia na mokro. Pylenie i wilgoć generowane podczas prac płytkarskich są niepożądane w kontakcie z panelami, szczególnie laminowanymi, które są wrażliwe na wilgoć. Układając płytki jako pierwsze, mamy większą swobodę w zakresie cięcia i przygotowania powierzchni. Po wyschnięciu kleju i fugi, powierzchnia płytek jest stabilna i twarda, gotowa do dalszych prac. Z kolei panele układane są zazwyczaj jako ostatnia warstwa wykończeniowa, po zakończeniu mokrych prac i prac pylących. Montaż paneli jest szybszy i czystszy od układania płytek. Układając panele jako drugie, możemy precyzyjnie dopasować je do krawędzi ułożonych płytek, pozostawiając odpowiednią szczelinę dylatacyjną, która zostanie następnie zamaskowana listwą. Ta kolejność eliminuje również ryzyko zabrudzenia paneli klejem, fugą czy pyłem z cięcia płytek. Pamiętajmy, że świeżo ułożone panele, zwłaszcza te jasne, mogą łatwo ulec zabrudzeniu, które potem trudno usunąć. Zaczynając od płytek, tworzymy czystą i stabilną bazę do montażu paneli, co minimalizuje ryzyko błędów i uszkodzeń, a tym samym przyspiesza cały proces. To jak malowanie ściany – najpierw gruntujemy i naprawiamy ubytki, a dopiero potem nakładamy kolor, aby efekt był idealny i trwały.

Dodatkowo, układanie płytek jako pierwsze daje nam możliwość precyzyjnego zaplanowania linii połączenia z panelami. Możemy na etapie projektowania rozrysować układ płytek, uwzględniając miejsce na dylatację i listwę. Płytkarz, pracując na etapie wstępnym, może starannie wykończyć krawędź, do której później będą dopasowane panele. Ułatwia to późniejszy montaż paneli i minimalizuje konieczność docinania wzdłuż linii styku, co bywa bardziej pracochłonne i mniej estetyczne. Można powiedzieć, że układając płytki jako pierwsze, "zdefiniowujemy" linię podziału, do której później "dochodzimy" z panelami. Gdybyśmy zaczynali od paneli, dokładne wyznaczenie miejsca na dylatację i precyzyjne dopasowanie płytek byłoby znacznie trudniejsze. Panelarz musiałby uwzględnić tolerancję na ruch paneli i zostawić większą szczelinę, która potem byłaby trudniejsza do estetycznego zamaskowania. Stąd rekomendacja, aby to płytki stanowiły punkt wyjścia w procesie układania obu posadzek. To podejście jest po prostu bardziej logiczne i efektywne z punktu widzenia zarówno wykonawcy, jak i ostatecznego efektu końcowego. Jest to zasada często stosowana przez doświadczonych fachowców i warto ją przyjąć w swoim projekcie.

Należy również wziąć pod uwagę kwestię poziomu wylewki. Często wylewka w pomieszczeniach, gdzie będą układane płytki (np. kuchnia, łazienka, hol), jest niższa niż w pomieszczeniach, gdzie będą panele (np. salon, sypialnia). Wynika to z grubości warstwy kleju pod płytkami oraz samej płytki. Różnica poziomów jest kompensowana na etapie wylewki, aby ostateczne powierzchnie posadzek były na docelowym poziomie lub różniły się w stopniu, który pozwoli na zastosowanie standardowej listwy niwelującej. Układając płytki jako pierwsze, mamy możliwość kontrolowania poziomu ich powierzchni i dopasowania do docelowego poziomu paneli, które będą montowane później. Pozwala to uniknąć znaczącej różnicy poziomów, która wymagałaby zastosowania specjalistycznych i często droższych listew niwelujących. W skrajnych przypadkach, gdy różnica poziomów jest bardzo duża, konieczne może być wyrównanie wylewki na jednym z obszarów, co jest dodatkowym kosztem i czasochłonną pracą. Dlatego planowanie poziomów na etapie przygotowania podłoża i rozpoczynanie od układania płytek jest bardziej przewidywalne i ekonomiczne. To jak budowanie domu – najpierw fundamenty, potem ściany, a na końcu dach. Kolejność ma znaczenie.

Ważnym aspektem jest również zakończenie prac. Po ułożeniu płytek i paneli, pozostaje nam szczelina dylatacyjna. Wcześniejsze ułożenie płytek ułatwia dokładne zmierzenie długości linii styku i dobranie odpowiedniej długości listwy pomiędzy płytkami a panelami. Możemy zamówić listwy o odpowiedniej długości lub przyciąć je na wymiar na miejscu, dopasowując idealnie do linii połączenia. Jeśli panele byłyby ułożone jako pierwsze, wyznaczenie precyzyjnej linii cięcia płytek wzdłuż nierównej krawędzi paneli byłoby znacznie trudniejsze i mniej dokładne. Mogłoby to prowadzić do powstania nierówności na linii styku i utrudniać montaż listwy, która miałaby za zadanie zamaskować te niedoskonałości. Zatem, prawidłowa kolejność prac to inwestycja w estetyczny i precyzyjny wygląd całego połączenia, co jest kluczowe dla zadowolenia z efektu końcowego. Pamiętajmy, że diabeł tkwi w szczegółach, a staranne wykonanie detali decyduje o finalnym efekcie. Warto więc poświęcić trochę czasu na zaplanowanie kolejności prac, aby uniknąć późniejszych problemów i rozczarowań. Czasem warto pójść na łatwiznę i po prostu zacząć od tego, co wydaje się prostsze, ale w budowlance, tak jak w życiu, pośpiech jest złym doradcą.

Podsumowując, zdecydowanie zaleca się rozpoczęcie prac od układania płytek, a dopiero później montażu paneli podłogowych. Ta kolejność ułatwia precyzyjne wykonanie szczeliny dylatacyjnej, dobór i montaż odpowiedniej listwy maskującej oraz minimalizuje ryzyko uszkodzeń i zabrudzeń obu materiałów. Zastosowanie tej prostej zasady znacząco wpływa na jakość i estetykę finalnego wykończenia podłogi, zapewniając jej trwałość i piękny wygląd na długie lata. To jeden z tych małych sekretów, które odróżniają amatorskie wykonanie od pracy profesjonalisty.

Q&A

    Co to jest dylatacja i dlaczego jest ważna przy łączeniu płytek z panelami?

    Dylatacja to celowo utworzona szczelina w posadzce, która umożliwia swobodne rozszerzanie się i kurczenie materiałów pod wpływem zmian temperatury i wilgotności. Jest kluczowa przy łączeniu płytek (stabilnych) z panelami (pracującymi), zapobiegając pęknięciom, wybrzuszeniom i deformacjom podłogi.

    Jakie rodzaje listew stosuje się do maskowania szczeliny dylatacyjnej między płytkami a panelami?

    Stosuje się głównie listwy dylatacyjne progowe lub płaskie. Wybór zależy od różnicy poziomów między posadzkami. Materiały wykonania to aluminium, stal nierdzewna, PCV lub drewno, dopasowane do warunków i estetyki.

    Czy kolejność układania płytek i paneli ma znaczenie?

    Tak, ma kluczowe znaczenie. Zaleca się układanie płytek jako pierwszych, a dopiero później paneli. Ułatwia to precyzyjne wykonanie dylatacji i dopasowanie paneli, minimalizuje ryzyko zabrudzeń i uszkodzeń.

    Jaka szerokość szczeliny dylatacyjnej jest odpowiednia?

    Szerokość szczeliny dylatacyjnej zazwyczaj wynosi od kilku do kilkunastu milimetrów. Należy kierować się zaleceniami producenta konkretnego materiału podłogowego.

    Czy mogę zastosować listwę drewnianą do połączenia płytek z panelami w łazience?

    Listwy drewniane nie są najlepszym wyborem do pomieszczeń o podwyższonej wilgotności, takich jak łazienka, ponieważ drewno jest wrażliwe na wilgoć. Lepszym wyborem są listwy dylatacyjne stalowe, listwy dylatacyjne aluminiowe lub listwy PCV, które są odporne na wilgoć i korozję.