Płytki czy panele w salonie? Wybór podłogi na rok 2025

Wybór podłogi do serca domu, salonu, rodzi kluczowe pytanie: Płytki czy panele w salonie? To dylemat, który spędza sen z powiek wielu osobom planującym remont czy wykończenie nowego lokum. Krótka odpowiedź brzmi: obie opcje mają swoje wady i zalety, a najlepsza podłoga zależy od konkretnych potrzeb, stylu życia oraz specyfiki danego wnętrza.

• Praktyczność w salonie połączonym z kuchnią: Płytki czy panele?
• Trwałość, odporność i pielęgnacja podłogi w salonie
• Możliwości aranżacyjne i estetyka: Płytki czy panele w salonie?
• Komfort użytkowania i ogrzewanie podłogowe
• Porównanie kosztów zakupu i montażu podłogi w salonie

Praktyczność w salonie połączonym z kuchnią: Płytki czy panele?

Gdy myślisz o idealnym salonie, wyobraź sobie przestrzeń, gdzie swobodnie płynie rozmowa między gotującym w kuchni gospodarzem a relaksującymi się na sofie gośćmi. Połączenie salonu z kuchnią to rozwiązanie architektoniczne, które zyskuje na popularności, burząc tradycyjny podział na hermetyczne pomieszczenia. Choć na pierwszy rzut oka taka fuzja może wydawać się czymś nietypowym, zwłaszcza jeśli jesteś przyzwyczajony do bardziej klasycznych projektów wnętrz, to w rzeczywistości jest niezwykle praktyczna, szczególnie w erze mniejszych metraży.

Brakująca ściana działowa potrafi zdziałać cuda w kwestii percepcji przestrzeni, wizualnie powiększając ją i nadając wrażenie swobody. Co więcej, taki otwarty plan promuje integrację domowników. Przygotowując kolację, nie jesteś odizolowany, a w pełni uczestniczysz w życiu salonu, śledząc ulubiony serial czy rozmawiając z bliskimi. Dla młodych rodziców to wręcz zbawienie – możesz mieć oko na bawiące się pociechy, nie przerywając przygotowań do posiłku.

Jednolite wykończenie podłogi w tak spójnej przestrzeni staje się naturalnym i logicznym wyborem. Wyobraź sobie podział: płytki w części kuchennej, panele w salonowej. Już sama myśl o listwie przejściowej przecinającej środek pokoju może budzić dyskomfort estetyczny, nie wspominając o potencjalnej przeszkodzie dla swobodnego ruchu, zwłaszcza dla dzieci czy osób starszych. Poza aspektem wizualnym, spójna podłoga ułatwia płynną aranżację, pozwalając na stworzenie harmonijnej całości, a nie dwóch oddzielnych światów w jednym.

Zobacz także: Listwa między płytkami a panelami – estetyczne połączenie podłóg

Decyzja o materiale na całej powierzchni – czy to będą płytki w salonie, czy też panele w strefie kuchennej – jest kluczowa. Wielu wciąż tkwi w przekonaniu, że płytki są zarezerwowane wyłącznie dla stref mokrych jak kuchnia czy łazienka. Przełamanie tego stereotypu i położenie płytek na całej powierzchni open space może być nie tylko praktyczne, ale też oszałamiająco estetyczne. Nowoczesne płytki, w szczególności gresy o wysokiej klasie ścieralności (PEI IV lub V) i niskiej nasiąkliwości (<0.5%), doskonale radzą sobie z wyzwaniami, jakie stawia strefa kuchenna: rozlane płyny, spadające naczynia, zabrudzenia z gotowania.

Czy jednak oznacza to, że panele są z góry skreślone? Absolutnie nie, ale wybór wymaga większej ostrożności. Standardowe panele laminowane o rdzeniu HDF są wrażliwe na wilgoć – długotrwałe narażenie na wodę (np. zalana zmywarka czy rozlana zupa) może doprowadzić do spuchnięcia krawędzi i nieodwracalnego uszkodzenia podłogi. Rozwiązaniem są panele winylowe (LVT/SPC), które charakteryzują się blisko zerową nasiąkliwością i często można je bez obaw montować w aneksach kuchennych. Oferują one ciepło paneli laminowanych i są znacznie przyjemniejsze w dotyku niż płytki.

Patrząc z perspektywy redakcyjnej, widzimy, że jednolita posadzka w małych mieszkaniach, w których kuchnia połączona jest z salonem, to zazwyczaj najlepsze rozwiązanie wizualnie i funkcjonalnie. Stosowanie dwóch różnych rozwiązań w tym samym pomieszczeniu rodzi pytanie o celowość i potencjalne problemy z estetyką oraz trwałością łączenia. Zastosowanie jednego materiału na całej powierzchni eliminuje potrzebę listew przejściowych, które mogą zbierać brud i stanowić utrudnienie.

Zobacz także: Jak połączyć płytki z panelami? Kompletny przewodnik 2025

Co jednak, gdy uparcie chcemy mieć ciepłe panele w salonie, a w kuchni bardziej praktyczne płytki? Należy bardzo starannie zaplanować łączenie. Idealnie jest, gdy podłogi mają podobną wysokość, a spoina lub listwa jest jak najmniej widoczna. Pamiętaj, że różne materiały inaczej pracują pod wpływem temperatury czy wilgoci. Płytki są stabilne, panele (szczególnie laminat) rozszerzają się i kurczą. Dobrze dobrana listwa dylatacyjna jest więc absolutnie kluczowa.

Podsumowując tę sekcję: w otwartej przestrzeni typu open space, jednolitej posadzka zyskuje na znaczeniu. Jeśli postawisz na płytki, zyskujesz maksymalną trwałość i łatwość czyszczenia w strefie kuchennej, kosztem potencjalnie chłodniejszego odczucia w salonie. Wybierając panele, panele winylowe to znacznie bezpieczniejsza opcja niż laminat dla strefy kuchennej, zapewniając jednocześnie ciepło i komfort paneli w salonie. Wybór materiału podyktowany jest więc kompromisem między estetyką a funkcjonalnością w konkretnych, "kuchennych" warunkach salonu.

Trwałość, odporność i pielęgnacja podłogi w salonie

Podłoga w salonie to element, który przyjmuje na siebie spore ciężary, dosłownie i w przenośni. Ruch mebli, dziecięce zabawy, przechadzające się zwierzęta, a do tego okazjonalnie rozlane płyny czy upadające przedmioty – musi być na to przygotowana. Analizując płytki czy panele w salonie pod kątem trwałości, odporności i pielęgnacji, wchodzimy na grunt czysto techniczny i praktyczny, gdzie estetyka ustępuje miejsca solidnym parametrom.

Zobacz także: Łączenie paneli z płytkami bez listwy – jak zrobić

Przyjrzyjmy się płytkom, zwłaszcza tym wykonanym z gresu porcelanowego. Charakteryzują się one niezwykle niską nasiąkliwością (poniżej 0,5%), co czyni je praktycznie niewrażliwymi na plamy i wilgoć. To idealne rozwiązanie, gdy w salonie zdarzy się potop, na przykład z przelanej doniczki czy rozbitej szklanki z sokiem. Gres jest też materiałem bardzo twardym, co mierzy się często w skali Mohsa (od 1 do 10). Płytki gresowe mają zwykle twardość 6-9, co przekłada się na wysoką odporność na zarysowania od piasku wnoszonego na butach czy pazurów zwierząt.

Kolejnym kluczowym parametrem dla płytek jest klasa ścieralności PEI (Porcelain Enamel Institute), która określa odporność powierzchni na zużycie w wyniku ruchu. Do salonu o typowym natężeniu ruchu zaleca się płytki o klasie PEI IV lub V, które zapewniają wieloletnią trwałość bez widocznych śladów użytkowania nawet w intensywnie eksploatowanych przestrzeniach. Minusem pielęgnacji płytek bywają fugi, zwłaszcza te cementowe w jasnych kolorach, które z czasem mogą ciemnieć i wymagać specjalnego czyszczenia lub impregnowania. Gresy rektyfikowane, umożliwiające stosowanie minimalnych szerokości fug (2mm), ograniczają ten problem.

Zobacz także: Jak zniwelować różnicę poziomów między płytkami a panelami podłogowymi?

Przechodząc do paneli laminowanych, ich trwałość określana jest głównie przez klasę użyteczności (np. 32 dla użytku domowego o dużym natężeniu, 33 dla komercyjnego o dużym natężeniu) oraz klasę ścieralności AC (Abrasion Class). Do salonu najlepiej wybierać panele co najmniej AC4, a przy intensywnym użytkowaniu (duża rodzina, zwierzęta) – AC5 lub nawet AC6. Klasa AC6 gwarantuje wyjątkową odporność na ścieranie, porównywalną z niektórymi twardymi materiałami. Kluczową słabością paneli laminowanych jest ich rdzeń HDF, który pod wpływem wilgoci może pęcznieć. Choć wielu producentów stosuje impregnację krawędzi, panele laminowane nie są najlepszym wyborem do pomieszczeń, gdzie woda może stanowić problem, a w salonie połączonym z kuchnią to realne ryzyko.

Pielęgnacja paneli laminowanych jest z pozoru prosta: odkurzanie, zamiatanie, przecieranie lekko wilgotnym mopem z dedykowanym środkiem. Podkreślamy: lekko wilgotnym, nigdy mokrym! Nadmiar wody to ich wróg numer jeden. Zarysowania są trudniejsze do uniknięcia niż w przypadku gresu, zwłaszcza od twardych przedmiotów czy piasku. Wgniecenia od ciężkich mebli bez odpowiednich filcowych podkładek to kolejny aspekt, na który należy uważać. Renowacja paneli laminowanych jest praktycznie niemożliwa, uszkodzone elementy można jedynie wymienić, co nie zawsze jest proste.

Panele winylowe (LVT, SPC) stanowią pomost między płytkami a laminatem pod kątem odporności. Ich rdzeń winylowy lub kompozytowy (SPC - Stone Plastic Composite) jest całkowicie wodoodporny, co czyni je idealnym wyborem do kuchni czy łazienek, a tym samym do salonów otwartych na kuchnię. Są też bardziej odporne na zarysowania i wgniecenia niż laminat, często posiadają specjalne powłoki utwardzające. Klasy ścieralności dla winyli (zazwyczaj określane symbolami T lub użyteczności 23, 32, 41) również świadczą o ich wysokiej trwałości. Panele winylowe są też cichsze od laminatu, często posiadają zintegrowany podkład akustyczny.

Zobacz także: Listwa panele płytki: estetyczne wykończenie podłogi

Pielęgnacja paneli winylowych jest najprostsza z porównywanych opcji. Można je myć na mokro, używając standardowych środków czyszczących (z wyłączeniem silnych rozpuszczalników). Są odporne na większość plam. Ich elastyczność sprawia, że są mniej podatne na odpryskiwanie niż płytki przy upadku przedmiotów, a jednocześnie nie wgniecą się tak łatwo jak niektóre laminaty. Panele winylowe to podłoga do salonu, która łączy w sobie praktyczność płytek i komfort paneli, stanowiąc poważną konkurencję w dylemacie płytki czy panele?

Podsumowując kwestię trwałości i pielęgnacji: płytki gresowe (szczególnie PEI IV/V) i wysokiej klasy panele winylowe (LVT/SPC) oferują najwyższą odporność na ścieranie, wilgoć i zabrudzenia, będąc najbardziej długowiecznymi opcjami, choć płytki wymagają uwagi przy fugach. Panele laminowane (AC4+) sprawdzą się w salonach bez bezpośredniego narażenia na wilgoć, ale wymagają delikatniejszej pielęgnacji i są bardziej podatne na zarysowania/wgniecenia niż konkurenci.

Możliwości aranżacyjne i estetyka: Płytki czy panele w salonie?

Decyzja o wyborze podłogi w salonie to często pierwsza i jedna z najważniejszych decyzji estetycznych, która definiuje charakter całego wnętrza. Wizja idealnej przestrzeni, czy ma być przytulna, nowoczesna, industrialna czy skandynawska, mocno wpływa na to, czy w ostatecznym rozrachunku w naszym salonie zagoszczą płytki czy panele? Na szczęście, współczesny rynek materiałów podłogowych oferuje wachlarz możliwości, który potrafi zadowolić nawet najbardziej wyrafinowane gusta, a stereotypowe myślenie o zastosowaniu materiałów odchodzi do lamusa.

Kiedyś rzeczywiście pytanie, czy płytki będą pasowały do pokoju dziennego, mogło budzić wątpliwości. Płytki kojarzyły się głównie z zimnymi, użytkowymi przestrzeniami jak kuchnia czy łazienka. Dziś producenci prześcigają się w tworzeniu gresów, które z powodzeniem imitują drewno, beton, kamień czy metal, w formatach (np. 20x120 cm imitujących deskę, 60x60 cm lub większych 120x120 cm, a nawet slabs o wymiarach 300x100 cm), które idealnie wpisują się w stylistykę salonu. Ich matowe, strukturalne powierzchnie mogą wprowadzić do wnętrza surowy, loftowy klimat lub elegancję naturalnego kamienia. Położenie płytek wielkoformatowych z minimalną fugą optycznie powiększa przestrzeń, tworząc wrażenie jednolitej, gładkiej tafli. Co więcej, płytki pozwalają na tworzenie wzorów – jodełka, szachownica, a nawet fantazyjne mozaiki czy "dywany" z płytek w centralnej części salonu.

Z drugiej strony mamy panele, które od zawsze kojarzyły się z ciepłem i przytulnością. Szeroka gama dekorów drewnopodobnych – od jasnych dębów skandynawskich, przez klasyczne orzechy, po egzotyczne, ciemne gatunki – sprawia, że bez trudu znajdziemy panele pasujące do każdego stylu. Panele doskonale imitują strukturę drewna, bywają szczotkowane, synchronizowane z rysunkiem, co potęguje wrażenie naturalności. Układanie ich w jodełkę (tzw. herringbone), co kiedyś było domeną parkietów, jest dziś możliwe dzięki specjalnym systemom montażowym paneli laminowanych i winylowych, dodając wnętrzu klasycznego sznytu.

Optyka podłogi ma ogromne znaczenie dla odbioru całego pomieszczenia. Wielu projektantów sugeruje, by materiał podłogowy utrzymany był w jasnym kolorze – tak wykończona monochromatyczna powierzchnia optycznie powiększa wnętrze i dodaje mu lekkości. Jasne płytki gresowe o fakturze betonu mogą stworzyć minimalistyczne, przestronne tło. Jasne panele w odcieniu bielonego dębu czy jesionu dodadzą ciepła, jednocześnie sprawiając, że salon wyda się większy i jaśniejszy. Ważne jest, by kolor i wzór podłogi komponowały się z resztą wystroju – kolorem ścian, mebli, tkanin. Czy zdecydujesz się na panele w salonie, czy wybierzesz płytki, pamiętaj, że podłoga powinna być spójnym elementem aranżacyjnej układanki.

Jednolita podłoga, czy to w przypadku otwartych przestrzeni łączących salon z kuchnią, czy po prostu w dużym, prostokątnym salonie, tworzy wrażenie ciągłości i harmonii. Przecinanie przestrzeni różnymi materiałami może optycznie ją skracać lub dzielić na mniejsze strefy, co nie zawsze jest pożądane, zwłaszcza gdy zależy nam na wrażeniu przestronności. Czy powinno się stosować dwa różne rozwiązania w tym samym pomieszczeniu? Esteci powiedzą: nie, jeśli nie ma do tego wyraźnego uzasadnienia funkcjonalnego lub podział na strefy nie jest kluczowym założeniem projektu. Wyjątkiem może być celowe stworzenie "dywanu" z płytek pod stołem jadalnianym w otwartym salonie z panelami, ale to wymaga precyzyjnego planowania i wykonania.

Panele winylowe zasługują na osobną wzmiankę w kontekście estetyki. Dostępne są w niezwykłej różnorodności wzorów, nie tylko drewnopodobnych, ale też imitujących beton, lastryko, a nawet tkaniny. Ich cienka struktura i elastyczność pozwalają na łatwe dopasowanie do kształtu pomieszczenia. Co więcej, panele SPC (rigid vinyl) z mineralnym rdzeniem są niezwykle stabilne wymiarowo, co oznacza, że można je układać na dużych powierzchniach (nawet do 200m²) bez dodatkowych dylatacji pośrodku pomieszczenia, co stanowi ogromną przewagę wizualną i praktyczną w porównaniu do paneli laminowanych. To kolejna "strzała w kołczanie" opcji panelowych, która pozwala na uzyskanie efektu idealnie gładkiej, jednolitej tafli.

W kontekście estetyki nie można pominąć listew przypodłogowych. Dobrze dobrana listwa potrafi podkreślić charakter podłogi i elegancko połączyć ją ze ścianą. Przy płytkach często stosuje się listwy ceramiczne docinane z tych samych płytek bazowych, lub uniwersalne listwy PCV czy MDF malowane na kolor ściany. Przy panelach najczęściej wybiera się listwy MDF lub PCV w kolorze podłogi, ewentualnie białe listwy o różnym profilu. Detale te, choć pozornie drugoplanowe, mają ogromny wpływ na ostateczny wygląd posadzki i całego wnętrza.

Podsumowując aspekt aranżacyjny i estetyczny: zarówno płytki, jak i panele oferują szeroki wachlarz możliwości stylizacyjnych. Nowoczesne płytki z powodzeniem imitują naturalne materiały i wprowadzają do salonu elegancję i nowoczesność. Panele zapewniają ciepło i przytulność, a panele winylowe dodają do tego trwałość i nowe możliwości wzornicze. Ostateczny wybór powinien harmonizować z ogólną wizją wnętrza, a w przypadku otwartych przestrzeni, spójność materiałowa może okazać się kluczowa dla optycznego powiększenia i uporządkowania przestrzeni.

Komfort użytkowania i ogrzewanie podłogowe

Podłoga w salonie to nie tylko wizualny fundament wnętrza, ale przede wszystkim powierzchnia, po której stąpamy każdego dnia. Komfort jej użytkowania ma bezpośredni wpływ na nasze samopoczucie w domu. Kluczowe aspekty to odczucie temperatury pod stopami, akustyka pomieszczenia, a także... interakcja z nowoczesnymi systemami grzewczymi, takimi jak ogrzewanie podłogowe, które zyskuje na popularności. Stając przed wyborem: płytki czy panele w salonie, musimy rozważyć, jak każdy z tych materiałów wpływa na codzienny komfort.

Jednym z najczęściej podnoszonych argumentów przeciwko płytkom w salonie jest ich niska temperatura. Płytki są zimne w dotyku, zwłaszcza zimą bez włączonego ogrzewania. Wyobraź sobie pierwszy krok bosą stopą o poranku – na płytkach to może być szok termiczny! Panele laminowane czy winylowe, dzięki swojej budowie (szczególnie rdzeń HDF w laminacie), są znacznie cieplejsze w kontakcie i zapewniają przyjemniejsze odczucie pod stopami, nawet w chłodniejszych miesiącach. To dla wielu osób decydujący czynnik, gdy komfort cieplny staje się priorytetem, a ogrzewanie podłogowe nie jest planowane.

Aspekt akustyczny to kolejna różnica. Płytki, będąc materiałem twardym, słabo tłumią dźwięki uderzeniowe, czyli odgłos kroków. Salon z podłogą wyłożoną płytkami może rezonować, a spadający przedmiot potrafi wywołać głośny huk. Podobnie panele laminowane bez odpowiedniego podkładu akustycznego potrafią wydawać charakterystyczny, pusty odgłos podczas chodzenia – efekt ten nazywany jest "efektem bębnienia". Dobrej jakości podkład, np. wykonany z pianki poliuretanowej lub gumy korkowej, potrafi znacząco zredukować ten dźwięk. Panele winylowe, dzięki swojej elastycznej strukturze i często zintegrowanemu podkładowi, są z natury cichsze od paneli laminowanych i płytek, oferując lepszy komfort akustyczny.

Teraz piekielnie ważna kwestia dla wielu współczesnych domów i mieszkań: ogrzewanie podłogowe. System ten zapewnia niezwykle komfortowy i równomierny rozkład temperatury, eliminując konieczność stosowania grzejników i dając większą swobodę aranżacji. Ale czy każda podłoga nadaje się na ogrzewanie podłogowe? Niekoniecznie w takim samym stopniu. Płytki, w szczególności gres, to materiały o doskonałym przewodnictwie cieplnym. Szybko nagrzewają się, efektywnie przekazują ciepło do pomieszczenia i dobrze akumulują je, dzięki czemu system działa wydajniej. To naturalny partner dla ogrzewania podłogowego, zarówno wodnego, jak i elektrycznego.

Panele laminowane mogą być stosowane z ogrzewaniem podłogowym, ale pod pewnymi warunkami. Przede wszystkim, muszą to być panele *przeznaczone* do tego celu – informacja ta znajduje się na opakowaniu i w karcie produktu. Kluczowe jest ich niskie opór cieplny (parametr lambda lub R) oraz stabilność wymiarowa pod wpływem temperatury. Całkowita grubość paneli laminowanych wraz z podkładem zazwyczaj nie powinna przekraczać 10-12 mm, aby nie tworzyć zbyt dużej bariery dla ciepła. Temperatura powierzchni podłogi nie może przekraczać określonych norm (zazwyczaj 27-29°C). System grzewczy wymaga powolnego uruchomienia i wygrzania podłogi przed montażem paneli, a także precyzyjnej kontroli temperatury.

Panele winylowe są generalnie lepszym przewodnikiem ciepła niż panele laminowane i stanowią bardzo dobry wybór na ogrzewanie podłogowe. Ich niski opór cieplny i stabilność wymiarowa (szczególnie w przypadku sztywnych paneli SPC) pozwalają na efektywne przekazywanie ciepła. Tak jak w przypadku laminatów, należy upewnić się, że wybrany model winyli jest dedykowany do stosowania z UFH i przestrzegać zaleceń producenta dotyczących podkładu i montażu. Winyle klejone do podłogi zapewniają najlepszy kontakt z wylewką i optymalne przewodzenie ciepła.

Kwestia wilgotności w pomieszczeniu również wpływa na komfort i trwałość, zwłaszcza paneli. Zbyt niska wilgotność może powodować skurcze i powstawanie szczelin między deskami paneli laminowanych, podczas gdy zbyt wysoka wilgotność (np. z kwiatów, akwarium) może działać na nie destrukcyjnie, jeśli nie są odporne na wodę. Płytki i panele winylowe są na wahania wilgotności praktycznie niewrażliwe. To istotne, zwłaszcza w dobrze izolowanych budynkach z rekuperacją, gdzie wilgotność może być niższa.

Podsumowując komfort użytkowania: panele (szczególnie winylowe) są cieplejsze i często cichsze pod stopami w porównaniu do płytek bez ogrzewania podłogowego. Jednak jeśli planujesz ogrzewanie podłogowe, płytki są najbardziej efektywnym i bezproblemowym wyborem pod kątem przewodnictwa cieplnego. Panele winylowe są solidną alternatywą, łącząc ciepło i akustykę paneli z dobrą współpracą z UFH. Panele laminowane na UFH wymagają ostrożności i specjalistycznych produktów.

Porównanie kosztów zakupu i montażu podłogi w salonie

Remont czy urządzanie salonu to często spory wydatek, a koszt podłogi stanowi znaczącą część budżetu. Porównując płytki czy panele w salonie pod kątem kosztów, musimy wziąć pod uwagę nie tylko cenę za metr kwadratowy samego materiału, ale także wydatki na chemię budowlaną (kleje, fugi, podkłady), akcesoria (listwy przypodłogowe, profile przejściowe) oraz, co niezwykle istotne, koszt robocizny. Czas to pieniądz, a różne typy podłóg wymagają różnego nakładu pracy i czasu montażu.

Ceny materiałów mogą wahać się dramatycznie w każdej kategorii. Podstawowe płytki gresowe do salonu o formacie np. 60x60 cm można znaleźć w cenach od ok. 40-60 zł/m². Średnia półka to koszt rzędu 80-150 zł/m², a płytki wielkoformatowe, designer- skie, imitujące beton czy drewno mogą kosztować nawet 200-400+ zł/m². Do tego dochodzi koszt kleju (ok. 20-40 zł/m² w zależności od typu i zużycia) oraz fugi (ok. 10-20 zł/m²). Całościowy koszt materiałów na podłogę z płytek do typowego salonu o powierzchni np. 30-40 m² będzie więc wynosił od kilkuset do nawet kilku tysięcy złotych za sam materiał.

Panele laminowane są zazwyczaj tańsze w zakupie niż płytki. Proste panele o klasie AC4 kupimy już za 30-50 zł/m². Panele o wyższych klasach ścieralności (AC5/AC6) i z lepszymi strukturami czy v-fugą kosztują w przedziale 60-120 zł/m². Panele winylowe (LVT/SPC) to szerszy zakres cenowy – od ok. 50-80 zł/m² za podstawowe LVT do 100-200+ zł/m² za wysokiej klasy panele SPC zintegrowanym podkładem. Do paneli (laminowanych i klikanych winyli) należy doliczyć koszt podkładu (od 5 zł/m² za piankę do 20-40 zł/m² za dedykowane podkłady akustyczne czy pod ogrzewanie podłogowe) oraz listew przypodłogowych.

Koszty montażu to często czynnik, który przechyla szalę. Układanie płytek wymaga fachowej wiedzy, precyzji i odpowiednich narzędzi. Koszt pracy płytkarza w salonie to średnio 50-100 zł/m², w zależności od wielkości płytek, formatu, wzoru (np. jodełka jest droższa), konieczności poziomowania wylewki czy dodatkowych prac. Do tego dochodzi czas wykonania – dla 40 m² salonu ułożenie płytek z przygotowaniem podłoża, klejeniem, fugowaniem i schnięciem może potrwać od 3 do 7 dni roboczych lub dłużej.

Montaż paneli laminowanych systemem klik-klak jest znacznie szybszy i teoretycznie może być wykonany samodzielnie, co eliminuje koszt robocizny. Jeśli jednak zdecydujemy się na profesjonalistę, stawki są niższe niż przy płytkach – zwykle w przedziale 15-30 zł/m² za samo ułożenie. Czas montażu jest też krótszy – 40 m² salonu można ułożyć w 1-2 dni, włączając przygotowanie podłoża i listwy. Panele winylowe na klik układa się podobnie, stawki montażu są zbliżone. Panele winylowe klejone wymagają bardziej starannego przygotowania podłoża i nieco wyższych kosztów robocizny (np. 30-60 zł/m²), ale wciąż zazwyczaj mniej niż płytki.

Porównując całkowity koszt dla salonu 40 m² (materiał + montaż, bez drogiego przygotowania podłoża), można przyjąć szacunkowo: Panele laminowane (AC5, mid-range) + podkład + listwy + montaż = ok. (80 zł/m² + 15 zł/m² + 10 zł/mb + 20 zł/m²) * 40 m² ≈ 4000-5000 zł. Panele winylowe (SPC, mid-range) + listwy + montaż = ok. (120 zł/m² + 10 zł/mb + 25 zł/m²) * 40 m² ≈ 6000-8000 zł. Płytki gresowe (PEI IV, mid-range 80x80) + klej + fuga + listwy + montaż = ok. (120 zł/m² + 30 zł/m² + 15 zł/m² + 10 zł/mb + 60 zł/m²) * 40 m² ≈ 9000-12000 zł.

Należy jednak pamiętać, że podane liczby są bardzo orientacyjne i mogą się znacząco różnić w zależności od konkretnego produktu, regionu Polski czy ekipy montażowej. Najtańsze panele laminowane będą zawsze tańsze od najtańszych płytek czy winyli, ale oferują też najniższą trwałość. Najwyższej jakości płytki i panele winylowe mogą być droższe od paneli laminowanych premium. Kluczowe jest porównywanie produktów o zbliżonej jakości i parametrach użytkowych. Z perspektywy długoterminowej, droższe płytki lub panele winylowe o lepszych parametrach mogą okazać się tańsze w eksploatacji i trwałości, niwelując wyższy koszt początkowy.