Płytki do kuchni - Matowe vs. z Połyskiem: Co wybrać w 2025?

Przekroczenie progu kuchni to często wejście w strefę intensywnego życia – gotowania, spotkań, małych katastrof. Stąd dylemat: jakie płytki sprostają tym wyzwaniom, nie tracąc uroku? Płytki matowe czy z połyskiem do kuchni – oto pytanie, które spędza sen z powiek niejednemu inwestorowi. Krótko mówiąc, choć płytki z połyskiem potrafią olśnić, w codziennym kuchennym zgiełku to matowe wykończenie często okazuje się bezkonkurencyjnym, praktycznym faworytem, choć wybór zawsze zależy od indywidualnych priorytetów estetycznych i funkcjonalnych.

• Czystość i Trwałość Płytek w Kuchni
• Bezpieczeństwo Płytek w Kuchni
• Wpływ na Wygląd Kuchni i Optyczne Powiększenie Przestrzeni

Analizując wybór płytek do kuchni, warto spojrzeć na kluczowe cechy, które bezpośrednio wpływają na komfort użytkowania. Poniższa tabela prezentuje porównanie wybranych parametrów, kluczowych z punktu widzenia codziennych wyzwań kuchennej przestrzeni.

Dane przedstawione w tabeli malują dość klarowny obraz funkcjonalnych różnic między tymi dwoma popularnymi wykończeniami płytek w kontekście kuchennych realiów. Choć gładka powierzchnia płytki z połyskiem bywa teoretycznie łatwiejsza do przetarcia, to codzienne ślady użytkowania, takie jak zacieki po wodzie czy tłuste smugi, uwidaczniają się na niej bezlitośnie, wymagając niemal nieustannego polerowania, by zachować idealny wygląd. Natomiast matowe wykończenie, absorbując i rozpraszając światło, genialnie maskuje te niedoskonałości, czyniąc kuchnię strefą mniej absorbującą pod względem codziennej pielęgnacji widocznych zabrudzeń. Aspekt bezpieczeństwa, mierzony między innymi klasą antypoślizgowości R, również wyraźnie przechyla szalę na korzyść matowych płytek, co jest niebagatelne w pomieszczeniu, gdzie o mokrą podłogę nietrudno.

Czystość i Trwałość Płytek w Kuchni

Kuchenne płytki, czy to na podłodze, czy na ścianach, poddawane są prawdziwej próbie charakteru każdego dnia. Kurz, rozlane płyny, pryskający tłuszcz, upadające sztućce – lista potencjalnych zagrożeń dla ich idealnego wyglądu zdaje się nie mieć końca. Z tego względu kluczowe stają się aspekty czystości i trwałości, definiowane przez konkretne parametry techniczne i właściwości użytkowe wykończenia powierzchni.

Zobacz także: Jakie płytki do kuchni na podłogę: matowe czy z połyskiem?

Płytki z połyskiem od lat reklamowane są jako synonim luksusu i elegancji, a także... łatwości czyszczenia. Ich gładka, często polerowana powierzchnia faktycznie pozwala na szybkie przetarcie, co jest niezaprzeczalnym plusem w przypadku świeżych, łatwo usuwalnych plam. Jednakże ta sama gładkość staje się w kuchni ich piętą achillesową. Każda kropla wody wysychająca na powierzchni płytki z połyskiem pozostawia widoczny zaciek. Każdy dotyk mokrą czy tłustą dłonią to gotowa smuga, a rozlane płyny, takie jak olej czy kawa, tworzą na nich bardzo rzucające się w oczy, trudne do niezwłocznego zignorowania ślady.

Płytki matowe, pozbawione lustrzanego odbicia, radzą sobie z tymi wyzwaniami znacznie lepiej. Ich powierzchnia rozprasza światło, co sprawia, że kurz, pył, a nawet drobne zachlapania czy lekkie smugi są po prostu mniej widoczne dla oka. To nie oznacza, że matowe płytki nie wymagają sprzątania, ale z pewnością nie wymuszają na nas natychmiastowego biegu po szmatkę przy każdym drobiazgu. W efekcie, kuchnia wykończona matowymi płytkami może sprawiać wrażenie bardziej uporządkowanej i czystej w ciągu dnia, nawet jeśli ostatnie gruntowne sprzątanie miało miejsce dzień wcześniej.

Idąc dalej w analizie czystości, warto wspomnieć o teksturze, która często towarzyszy matowemu wykończeniu. Płytki matowe mogą być gładkie w dotyku (choć bez połysku), lekko strukturalne, a nawet wyraźnie reliefowe, imitując naturalne materiały jak drewno czy kamień. Bardzo gładkie maty są niemal równie łatwe do przetarcia jak te z połyskiem, a jednocześnie znacznie lepiej maskują brud. Te z wyraźniejszą fakturą mogą wymagać dokładniejszego mycia, np. za pomocą szczotki lub mopa parowego, aby usunąć zanieczyszczenia, które mogą osiąść w zagłębieniach. Klasyczne gładkie matowe płytki to często złoty środek między maskowaniem brudu a łatwością pielęgnacji.

Przechodząc do trwałości, musimy przyjrzeć się odporności materiału na czynniki mechaniczne, które w kuchni występują nagminnie. Mowa tu o zarysowaniach, ścieraniu oraz uderzeniach. Upuszczone na podłogę narzędzia kuchenne, przesuwane meble czy po prostu chodzenie z drobinkami piasku na butach – wszystko to wpływa na kondycję powierzchni płytki.

Wspomniana gładka i często bardziej miękka powierzchnia płytki z połyskiem czyni ją bardziej podatną na zarysowania. Głęboka rysa na błyszczącym tle jest niemal niemożliwa do ukrycia i natychmiast rzuca się w oczy, psując estetykę podłogi czy ściany. To trochę jak rysa na lakierze samochodu – na połyskującym froncie widać ją od razu. Dotyczy to zwłaszcza tańszych płytek szkliwionych (ceramicznych) o niskiej klasie ścieralności PEI.

Matowe płytki, z racji swojej struktury i zazwyczaj twardszego szkliwa, wykazują znacznie wyższą odporność na zarysowania. Nawet jeśli dojdzie do drobnych uszkodzeń powierzchni, są one o wiele mniej widoczne dzięki temu, że światło nie odbija się od nich w sposób punktowy. Często producenci rekomendują do kuchni płytki gresowe o wyższej twardości i odporności na zarysowania w skali Mohsa, gdzie matowe wykończenia naturalnie osiągają lepsze wyniki niż polerowany gres, który choć piękny, wymaga specjalistycznej impregnacji i jest delikatniejszy.

Odporność na ścieranie, określana w przypadku płytek szkliwionych skalą PEI (Porcelain Enamel Institute), to kolejny kluczowy parametr, zwłaszcza dla płytek podłogowych. Kuchnia to obszar o średnim do dużego natężenia ruchu. Standardowo, dla podłóg kuchennych zaleca się płytki o klasie ścieralności co najmniej PEI III, a najlepiej PEI IV. Nowoczesne płytki gresowe, zarówno matowe jak i z połyskiem (choć te polerowane bywają oznaczane w inny sposób), często spełniają te wymagania. Jednak w przypadku płytek ceramicznych szkliwionych, matowe wykończenie zazwyczaj oznacza wyższą odporność na ścieranie niż analogiczne płytki z połyskiem, które łatwiej tracą warstwę wierzchnią w wyniku intensywnego użytkowania.

Wilgoć to nieodłączny element kuchni – rozlana woda, para z gotowania, wysoka wilgotność. Odporność płytek na wilgoć mierzy się ich nasiąkliwością wodną. Dobra płytka kuchenna, zwłaszcza podłogowa, powinna charakteryzować się niską nasiąkliwością, idealnie poniżej 0.5% (klasa B1a - gres porcelanowy). Zarówno matowe jak i z połyskiem płytki gresowe spełniają te kryteria doskonale, co czyni je odpowiednim wyborem do kuchni. Płytki ceramiczne (terakota, glazura - klasy B1b, B2a, B2b, B3) mają wyższą nasiąkliwość i są mniej odpowiednie na podłogę w kuchni, chyba że są to specjalnie wzmocnione modele. Wykończenie (mat/połysk) ma mniejsze znaczenie dla samej nasiąkliwości materiału, ale wpływa na widoczność śladów po wyschnięciu wody i na ryzyko poślizgnięcia się na mokrej powierzchni.

Kwestia plam i przebarwień od kuchennych substancji (wino, olej, soki) również ma znaczenie. Nowoczesne szkliwa, niezależnie od tego czy są matowe czy błyszczące, posiadają wysoką odporność chemiczną, określoną normami (np. klasa A lub B). Plamy z takich substancji powinny dać się usunąć bez trwałych śladów przy użyciu standardowych środków czystości. Jednak, podobnie jak przy innych zabrudzeniach, na płytkach z połyskiem trudniej ukryć wszelkie niedociągnięcia w czyszczeniu czy pozostałości po środkach myjących w postaci smug. Płytki matowe bywają w tej kwestii bardziej wybaczające, chociaż strukturalne maty mogą wymagać użycia miękkiej szczoteczki, aby doczyścić wgłębienia.

Podsumowując analizę czystości i trwałości w kontekście kuchennym, widać wyraźnie, że matowe płytki mają pewną przewagę praktyczną. Ich zdolność do maskowania brudu i smug znacząco redukuje częstotliwość i intensywność widocznej konieczności sprzątania. Wyższa naturalna odporność matowych powierzchni na zarysowania sprawia, że lepiej znoszą one trudy codziennego użytkowania w dynamicznej przestrzeni, jaką jest kuchnia. Choć gładka powierzchnia płytek z połyskiem jest błyskawicznie do przetarcia z powierzchni, to codzienne życie w kuchni generuje typ zabrudzeń, na które matowe wykończenie jest po prostu bardziej odporne wizualnie i użytkowe w perspektywie lat. Ważne jest jednak, aby zawsze wybierać płytki o odpowiednich parametrach technicznych dla podłogi (klasa PEI IV/V, nasiąkliwość <0.5%) oraz pamiętać, że płytki ścienne mają inne wymagania (mniej ścieralności, większa dekoracyjność), gdzie połysk może być równie praktycznym, a nawet preferowanym wyborem.

Pamiętajmy też, że trwałość to nie tylko odporność na zarysowania, ale także odporność na szok termiczny – nagłe zmiany temperatury, np. od gorącego naczynia postawionego na blacie wykończonym płytkami, czy para ulatniająca się spod pokrywki. Dobrej jakości płytki gresowe, zarówno matowe, jak i z połyskiem, powinny sobie z tym radzić bez problemu. Jednak słabsze materiały lub wady produkcyjne mogą prowadzić do pęknięć. Zazwyczaj grubsze płytki są bardziej odporne mechanicznie, a typowa grubość płytek podłogowych to 8-10 mm, choć dostępne są też cieńsze warianty (np. 6 mm), które mogą być bardziej delikatne na uderzenia.

W kontekście trwałości kluczowa jest również prawidłowa instalacja. Nawet najbardziej wytrzymała płytka, jeśli zostanie źle ułożona, np. na nierównym podłożu lub z pustkami powietrznymi pod spodem, będzie bardziej podatna na pęknięcia. Wybór odpowiedniego kleju i fugi, dostosowanego do specyfiki kuchni (np. elastyczne fugi odporne na wilgoć i zabrudzenia), jest równie ważny jak wybór samej płytki. W przypadku płytek matowych, zwłaszcza tych strukturalnych, czyszczenie fug może być trudniejsze, co warto wziąć pod uwagę wybierając kolor fugi – jaśniejsze fugi na podłodze w kuchni to często proszenie się o kłopoty.

Bezpieczeństwo Płytek w Kuchni

Kuchnia to jedno z najbardziej narażonych na wypadki pomieszczeń w domu, a jednym z najczęstszych zagrożeń jest poślizgnięcie się. Rozlane płyny, rozsypane jedzenie, a nawet zwykła para wodna mogą w mgnieniu oka zmienić idealnie wyglądającą podłogę w zdradliwie śliską powierzchnię. Dlatego wybór odpowiedniej płytki pod kątem bezpieczeństwa antypoślizgowego jest absolutnie krytyczny, zwłaszcza w miejscach takich jak strefa zlewu czy kuchenki.

Antypoślizgowość płytek podłogowych ocenia się głównie za pomocą klasy R (Ramp Test), zgodnej z normą DIN 51130. Skala R zaczyna się od R9 i kończy na R13. Klasa R9 to płytki o minimalnej antypoślizgowości, odpowiednie do suchych, rzadko uczęszczanych pomieszczeń, np. sypialni. Kuchnia, jako strefa z potencjalnie mokrą podłogą, wymaga płytek o wyższej klasie R. Minimum, o którym należy myśleć w przypadku domowej kuchni, to klasa R10, a dla podłogi w okolicach zlewu czy obszarów szczególnie narażonych na zalanie, jeszcze lepiej sprawdzi się R11.

Płytki z połyskiem, ze swoją gładką, wypolerowaną powierzchnią, niemal z definicji posiadają niską klasę antypoślizgowości, często oscylującą wokół R9. W kontakcie z wodą stają się ekstremalnie śliskie. Wyobraźmy sobie wpadkę: dziecko biegnące z kubkiem wody, szybki ruch w stronę zlewu, by opłukać warzywa – moment nieuwagi na mokrej, błyszczącej podłodze i nieszczęście gotowe. To właśnie dlatego architekci wnętrz i specjaliści od bezpieczeństwa kategorycznie odradzają stosowanie polerowanych lub wysoce błyszczących płytek na podłogę w kuchni, szczególnie w domach, gdzie mieszkają dzieci, osoby starsze lub o ograniczonej mobilności.

W przeciwieństwie do nich, matowe płytki są najczęściej wybierane na podłogi ze względu na ich znacznie lepsze właściwości antypoślizgowe. Struktura powierzchni matowych płytek – czy to gładki mat, czy bardziej wyczuwalna faktura – powoduje rozpraszanie światła i co ważniejsze, zwiększa tarcie. Już podstawowe, gładkie matowe płytki często osiągają klasę R10, a płytki z wyraźną strukturą (imitującą kamień, beton czy drewno, lub specjalnie ryflowane) mogą osiągnąć R11, a nawet R12. Płytki o bardzo wysokiej antypoślizgowości (R12, R13) stosowane są raczej w profesjonalnych kuchniach gastronomicznych lub strefach basenowych, gdzie ryzyko jest ekstremalnie wysokie, a podłogi bywają stale mokre.

Wybór odpowiedniej klasy R zależy więc od konkretnych warunków użytkowania kuchni i indywidualnej tolerancji na ryzyko. Klasa R10 będzie akceptowalna w kuchniach o mniejszym natężeniu ruchu i gdzie dba się o natychmiastowe usuwanie rozlanych płynów. Klasa R11 to zdecydowanie bezpieczniejszy wybór dla większości domowych kuchni, oferujący dobrą przyczepność nawet na lekko wilgotnej podłodze. Płytki o klasie R12+ dla zastosowań domowych mogą być nieco trudniejsze do czyszczenia ze względu na bardziej agresywną fakturę, ale zapewniają maksymalne bezpieczeństwo antypoślizgowe.

Należy również pamiętać, że na odczuwalną śliskość podłogi wpływa nie tylko sama powierzchnia płytki (klasa R), ale także wielkość płytek i szerokość fugi. Duże formaty płytek (np. 60x60 cm, 80x80 cm) mają mniej fug. Fuga, szczególnie ta epoksydowa lub cementowa z dodatkiem piasku kwarcowego, zazwyczaj jest bardziej antypoślizgowa niż powierzchnia płytki. Zatem podłoga z mniejszych płytek (np. 10x10 cm) z szerszą fugą będzie teoretycznie bardziej antypoślizgowa niż podłoga z ogromnych płyt gresowych o rektyfikowanych krawędziach i minimalnej fudze, nawet jeśli klasa R samej płytki jest taka sama.

Typ zastosowanej fugi również ma znaczenie dla bezpieczeństwa antypoślizgowego. Fugi cementowe mogą być z natury bardziej szorstkie niż gładkie fugi epoksydowe, choć te ostatnie są znacznie bardziej odporne na plamy i łatwiejsze w czyszczeniu. Wybierając płytki o niskiej antypoślizgowości (np. R9 w rzadziej uczęszczanej części kuchni, choć generalnie niezalecane na podłogę kuchenną), szeroka fuga może nieco zniwelować ryzyko, ale nigdy go w pełni nie wyeliminuje.

Istnieją również dodatkowe parametry dotyczące antypoślizgowości dla obszarów obuwiem, gdzie mierzy się kąt graniczny poślizgu na mokro, oraz dla obszarów bosą stopą (np. DIN 51097, klasy A, B, C - dla stref basenowych, prysznicowych). Choć klasyfikacja dla bosych stóp jest rzadziej stosowana w standardowych kuchniach domowych (chyba że ktoś ma zwyczaj chodzić boso po rozlanych płynach), warto mieć świadomość jej istnienia i zastosowania np. w przylegających pralniach czy spiżarniach, gdzie podłoga może być często mokra.

Czynniki zewnętrzne, takie jak rodzaj obuwia, wilgotność powietrza, a nawet rodzaj rozlanego płynu, mogą wpływać na odczuwalną śliskość podłogi. Woda czy mleko zachowują się inaczej na powierzchni niż olej spożywczy, który może znacząco obniżyć współczynnik tarcia na każdej, nawet teoretycznie antypoślizgowej powierzchni. Stąd wynika kluczowa zasada w kuchni: rozlane płyny należy usuwać natychmiast, niezależnie od typu płytek.

Podsumowując, wybór matowych płytek na podłogę w kuchni, o odpowiedniej klasie antypoślizgowości (minimum R10, rekomendowane R11+), jest podstawą bezpiecznego projektowania tej przestrzeni. W przeciwieństwie do błyszczącej powierzchni, która staje się ekstremalnie niebezpieczna po zamoczeniu, antypoślizgowe płytki matowe minimalizują ryzyko poślizgnięcia i potencjalnie bolesnych wypadków. Choć estetyka płytek z połyskiem bywa kusząca, w kuchni priorytetem powinno być bezpieczeństwo domowników, co w tej kategorii jednoznacznie stawia płytki matowe w roli lidera. Bezpieczeństwo użytkowania to nie tylko parametry techniczne, ale też świadomość zagrożeń i dbanie o czystość, ale dobra płytka antypoślizgowa daje nam ten dodatkowy, tak ważny margines bezpieczeństwa.

Wpływ na Wygląd Kuchni i Optyczne Powiększenie Przestrzeni

Kiedy funkcjonalność spotyka się z formą, stajemy przed dylematem wyboru, który wpłynie nie tylko na praktyczne aspekty użytkowania, ale przede wszystkim na atmosferę i odbiór przestrzeni. Płytki kuchenne mają potężną moc kreowania stylu, wpływania na jasność pomieszczenia, a nawet na nasze subiektywne poczucie jego wielkości. To właśnie tutaj mat i połysk wchodzą w najbardziej dynamiczną interakcję, oferując zupełnie odmienne efekty wizualne.

Płytki z połyskiem są mistrzami światła. Ich lśniąca powierzchnia niczym lustro odbija promienie padające z okien czy sztucznego oświetlenia, rozprowadzając je po całej kuchni. Efekt? Przestrzeń staje się jaśniejsza, bardziej świetlista i optycznie wydaje się większa, niż jest w rzeczywistości. To klasyczny zabieg stosowany w małych kuchniach, aby "dodać" im metrów kwadratowych. Szczególnie jasne kolory z połyskiem potęgują to wrażenie, potrafiąc rozświetlić nawet dość ciemne pomieszczenia z ograniczonym dostępem do naturalnego światła.

Jednak ten sam efekt odbicia światła może mieć swoje wady. W bardzo słonecznych kuchniach lub pod silnym, punktowym oświetleniem sztucznym, błyszczące powierzchnie mogą generować oślepiające odblaski, utrudniając komfortowe korzystanie z pomieszczenia, np. podczas przygotowywania posiłków. Odbicia te, jak już wspomniano w kontekście czystości, bezlitośnie uwydatniają też wszelkie niedoskonałości – smugi, zacieki, odciski palców, czyniąc utrzymanie nieskazitelnego blasku wyzwaniem.

W sferze estetyki, płytki z połyskiem kojarzone są z nowoczesnością, luksusem, elegancją i stylem glamour. Idealnie komponują się z minimalistycznymi meblami na wysoki połysk, chromowanymi lub złotymi detalami oraz szkłem. Płytki imitujące marmur z połyskującym wykończeniem to kwintesencja prestiżu, dodająca wnętrzu szlachetności. Pasują również do stylu eklektycznego, gdzie stanowią odważny, błyszczący akcent na tle matowych lub drewnianych powierzchni. Płytki metro z fazowanymi krawędziami, często wykończone w połysku, to z kolei ukłon w stronę stylów vintage czy industrialnego, ale ich błyszcząca natura nadal będzie rozjaśniać i odbijać światło.

Płytki matowe oferują zupełnie inny zestaw doznań wizualnych i estetycznych. Zamiast odbijać światło, rozpraszają je, tworząc powierzchnię, która pochłania część promieni. W efekcie kuchnia wydaje się bardziej stonowana, spokojniejsza, a atmosfera cieplejsza i bardziej przytulna. Matowe wykończenie nadaje przestrzeni naturalny, często subtelny charakter, unikając efektu oślepiającego blasku czy nadmiernej dynamiki wizualnej.

Jeśli chodzi o optyczne powiększenie przestrzeni, płytki matowe nie działają na zasadzie lustra, więc efekt "dodawania" metrów kwadratowych przez odbicie światła jest minimalny lub żaden. Nie oznacza to jednak, że matowe płytki nie nadają się do małych kuchni. Można w nich uzyskać wrażenie przestronności poprzez zastosowanie jasnych kolorów i odpowiednio dużego formatu płytek, co minimalizuje liczbę fug i tworzy bardziej jednolitą płaszczyznę. Duże matowe płytki w jasnych, neutralnych barwach potrafią sprawić, że mała kuchnia będzie wyglądała na większą, ale w inny sposób niż płytki z połyskiem – poprzez poczucie uporządkowania i spójności, a nie iluzję głębi.

W sferze estetyki, matowe wykończenie jest niezwykle wszechstronne. Idealnie pasuje do stylów skandynawskiego, klasycznego, rustykalnego, loftowego, industrialnego czy minimalistycznego. Płytki matowe imitujące drewno lub kamień naturalny wprowadzają do kuchni element natury, tworząc harmonijne połączenie z innymi naturalnymi materiałami. Płytki matowe imitujące beton podkreślają surowy, industrialny charakter. Jednolita matowa powierzchnia w neutralnych kolorach, takich jak beże, szarości czy złamana biel, stanowi doskonałe tło dla bardziej wyrazistych elementów wyposażenia kuchni, pozwalając im grać pierwszoplanową rolę.

Wybór między matowymi a błyszczącymi płytkami często zależy od pożądanego nastroju i stylu kuchni. Czy marzy nam się przestrzeń pełna blasku, luksusu i energii, czy raczej cenimy sobie spokój, naturalność i subtelną elegancję? Warto zastanowić się, jak płytki będą współgrać z pozostałymi elementami wnętrza – kolorem ścian, frontami mebli, rodzajem blatu. W nowoczesnych projektach często stosuje się świadome łączenie tych dwóch rodzajów wykończeń, np. błyszczące płytki na ścianie nad blatem (tzw. backsplash), gdzie funkcja dekoracyjna i łatwość szybkiego przetarcia jest ważniejsza, w połączeniu z matową podłogą, która zapewnia bezpieczeństwo i maskuje zabrudzenia.

Format płytek również ma niebagatelne znaczenie. Duże płytki wielkoformatowe (np. 60x120 cm, 120x120 cm) ograniczają liczbę fug, co tworzy wrażenie jednolitej, płynnej płaszczyzny. Na błyszczących płytkach wielkoformatowych efekt lustrzanego odbicia jest jeszcze bardziej intensywny. Na matowych, taki format podkreśla surowość i minimalizm. Z kolei mniejsze formaty (np. heksagony, jodełka, cegiełki 7.5x15 cm) wprowadzają więcej detalu i dynamiki. Matowe cegiełki w stonowanych kolorach dodają kuchni przytulności i charakteru vintage, podczas gdy błyszczące cegiełki metro potrafią ożywić i rozjaśnić przestrzeń.

Oświetlenie, zarówno naturalne, jak i sztuczne, odgrywa kluczową rolę w tym, jak postrzegamy wykończenie płytek. W kuchniach dobrze oświetlonych naturalnym światłem, matowe płytki będą wyglądać pięknie i subtelnie przez cały dzień, unikając efektu rażącego blasku. W ciemniejszych kuchniach, płytki z połyskiem mogą być strategicznym wyborem do rozjaśnienia przestrzeni, choć nadal należy uważać na kwestię bezpieczeństwa na podłodze. Odpowiednie zaplanowanie oświetlenia, np. za pomocą listew LED pod szafkami górnymi lub dobrze rozmieszczonych punktów świetlnych, może dodatkowo podkreślić piękno zarówno matowych, jak i błyszczących powierzchni, wydobywając ich teksturę lub blask.

Kolor fugi, choć często niedoceniany, może znacząco wpłynąć na ostateczny efekt wizualny. Kontrastowa fuga (np. ciemna fuga do jasnych płytek) podkreśli rysunek płytek, czyniąc powierzchnię bardziej dynamiczną. Fuga dobrana kolorystycznie do płytek stworzy wrażenie jednolitej, monolitycznej powierzchni, co w przypadku płytek matowych wielkoformatowych dodatkowo wzmocni efekt przestronności i spokoju. Fugi jasne do matowych płytek są wyborem estetycznym, ale wymagają więcej uwagi przy czyszczeniu, zwłaszcza na podłodze. Fugi epoksydowe są odporne na zabrudzenia i wilgoć, co czyni je praktycznym wyborem, niezależnie od wykończenia płytki, ale ich cena za 1 kg jest wyższa niż fug cementowych, np. 80-150 PLN/kg vs. 15-30 PLN/kg.

Podsumowując wpływ na wygląd, wybór między matowymi a błyszczącymi płytkami to często decyzja serca podyktowana upodobaniami estetycznymi i pożądanym klimatem kuchni. Jeśli zależy nam na optycznym powiększeniu i maksymalnym rozjaśnieniu przestrzeni, połysk może być atrakcyjnym wyborem na ścianach, z uwzględnieniem ryzyka oślepiania. Jeśli cenimy sobie spokój, naturalność, łatwiejszą akceptację codziennych zabrudzeń i większe bezpieczeństwo antypoślizgowe, zwłaszcza na podłodze, to matowe płytki będą strzałem w dziesiątkę. Niezależnie od wyboru, kluczem do sukcesu jest spójna wizja aranżacji i świadome połączenie estetyki z funkcjonalnymi wymaganiami kuchennej rzeczywistości.