Wylewka na linoleum 2025: Kompletny poradnik

Czy zastanawiałeś się kiedyś, czy istniejące linoleum może stać się bazą dla zupełnie nowej podłogi? Okazuje się, że wylewka na linoleum to nie tylko możliwe, ale i często rekomendowane rozwiązanie, które pozwala uniknąć demontażu starego podłoża. Ten pozornie skomplikowany zabieg potrafi odmienić wnętrze, oszczędzając przy tym czas i pieniądze.

• Przygotowanie linoleum pod wylewkę: Krok po kroku
• Wybór odpowiedniej wylewki pod linoleum: Rodzaje i zastosowania
• Wylewka samopoziomująca na linoleum: Zalety i wyzwania
• Alternatywne rozwiązania dla wylewki na linoleum
• Q&A: Wylewka na linoleum

Kiedy po raz pierwszy usłyszałem o możliwości układania wylewki na linoleum, byłem sceptyczny. Wydawało się to niczym budowanie zamku na piasku. Jednak z czasem, zgłębiając tajniki technologii budowlanych, zdałem sobie sprawę, że to genialne uproszczenie w procesie remontowym. Nie chodzi o to, by oszczędzać za wszelką cenę, ale o to, by robić to mądrze i z dbałością o trwałość. To tak, jakby odkryć, że pod starym dywanem jest doskonale zachowany parkiet, który wystarczy tylko odświeżyć – tylko że tutaj odświeżamy z dużo większym rozmachem, a wylewka stanowi idealny fundament.

Niezwykle ważne jest, aby linoleum było w dobrym stanie – stabilne, suche, bez pęknięć i odspojonych fragmentów. Jego powierzchnia musi być dokładnie oczyszczona z wszelkich zabrudzeń, tłuszczów czy wosków, które mogłyby utrudnić adhezję wylewki. Następnie należy zmatowić powierzchnię, aby zwiększyć przyczepność. Myślę, że tutaj najlepiej sprawdzą się maszyny szlifierskie z gruboziarnistym papierem ściernym, po których nie zapomnimy o dokładnym odkurzeniu.

Poniżej przedstawiono dane dotyczące możliwości i bezpieczeństwa wykonania wylewki na linoleum, bazując na analizie przypadków z ostatnich lat. Te informacje pomagają ocenić opłacalność i ryzyko związane z tym przedsięwzięciem.

Z prezentowanych danych jasno wynika, że każdy rodzaj wylewki ma swoje specyficzne wymagania i potencjalne ryzyka. Anhydrytowa i polimerowa są zazwyczaj droższe, ale ich aplikacja na dobrze przygotowane linoleum minimalizuje ryzyko problemów, oferując krótszy czas schnięcia. Z kolei tradycyjne wylewki cementowe, choć tańsze, wymagają dłuższego czasu oczekiwania na pełne utwardzenie i wiążą się z większym ryzykiem odspojeń, jeśli podłoże nie jest idealnie przygotowane. To jest kluczowe, bo pośpiech w budownictwie rzadko kończy się dobrze.

Konieczne jest również zastosowanie odpowiedniego gruntu, który zwiększy adhezję wylewki do linoleum i zabezpieczy je przed wilgocią z zaprawy. W przypadku linoleum na podłożu drewnianym, priorytetem jest upewnienie się, że konstrukcja jest stabilna i nie ma ruchów, które mogłyby prowadzić do pęknięć wylewki. Innymi słowy, fundament musi być solidny. Brak odpowiedniego przygotowania może zemścić się w przyszłości pękającą podłogą, a tego nikt by nie chciał.

Przygotowanie linoleum pod wylewkę: Krok po kroku

Przygotowanie linoleum pod wylewkę to kluczowy etap, od którego zależy trwałość i estetyka nowej podłogi. To nie jest po prostu "rozsmaruj i gotowe". Ignorowanie któregoś z poniższych punktów może prowadzić do poważnych konsekwencji, takich jak pękanie, odspajanie się wylewki, a nawet rozwój pleśni. Pamiętaj, że diabeł tkwi w szczegółach, a w przypadku podłóg – w gruncie i jego przygotowaniu.

Pierwszym i najważniejszym krokiem jest dokładna inspekcja linoleum. Musi ono być stabilnie przyklejone do podłoża na całej powierzchni. Jeśli zauważysz bąble, luźne fragmenty, pęknięcia czy odklejone krawędzie, niestety, to zły znak. W takich sytuacjach linoleum musi zostać usunięte. Próba wylewania na niestabilnym podłożu to prosta droga do katastrofy budowlanej – wylewka pęknie pod wpływem nawet niewielkich ruchów, a pieniądze wydane na materiały i pracę pójdą z dymem.

Po upewnieniu się, że linoleum jest stabilne, należy je gruntownie oczyścić. Usuń wszelkie ślady kurzu, brudu, tłuszczu, wosku, starych powłok konserwujących czy resztek kleju. Do czyszczenia użyj odpowiednich detergentów przeznaczonych do linoleum, a następnie dokładnie spłucz powierzchnię czystą wodą i pozostaw do całkowitego wyschnięcia. Pozostawienie jakiejkolwiek warstwy utrudniającej przyczepność to jak próba sklejenia dwóch tafli szkła bez usunięcia z nich tłustych odcisków palców – po prostu nie będzie trzymać.

Następnie przystąp do zmatowienia powierzchni linoleum. Nie chodzi o to, by je uszkodzić, ale by stworzyć porowatą strukturę, która zwiększy przyczepność wylewki. Można to zrobić mechanicznie, używając szlifierki oscylacyjnej lub ręcznej z papierem ściernym o gradacji 60-80. Po szlifowaniu koniecznie usuń cały pył za pomocą odkurzacza przemysłowego. Ten etap często bywa bagatelizowany, a jest absolutnie kluczowy. Gładka, śliska powierzchnia linoleum nie zapewni odpowiedniego związania z wylewką.

Kolejnym niezmiernie ważnym krokiem jest aplikacja odpowiedniego gruntu. Nie ma uniwersalnego gruntu na każdą okazję, więc wybierz produkt przeznaczony do stosowania na podłożach niechłonnych, takich jak linoleum. Grunt nie tylko zwiększa przyczepność, ale także tworzy barierę ochronną, która zapobiega wnikaniu wilgoci z wylewki w podłoże i ewentualnemu odspojeniu. Pamiętaj, aby równomiernie rozprowadzić grunt i poczekać, aż całkowicie wyschnie zgodnie z zaleceniami producenta. Czas schnięcia gruntu to nie fanaberia – to istotny element całego procesu.

Jeśli linoleum jest na podłożu drewnianym, konieczne jest upewnienie się co do jego stabilności. Drewniane podłoża poddają się ruchom (ugięcia, rozszerzalność termiczna), które mogą prowadzić do pęknięć wylewki. W niektórych przypadkach konieczne może być wzmocnienie konstrukcji podłogi lub zastosowanie specjalnej siatki zbrojącej w wylewce, która zminimalizuje ryzyko pęknięć. Ignorowanie tego aspektu to jak jazda samochodem z pękniętą oponą – wcześniej czy później skończy się to źle.

Ostatnim etapem jest zabezpieczenie dylatacji. Dylatacje, czyli szczeliny kompensacyjne, muszą być zachowane na styku ścian i podłogi, a także wokół wszelkich słupów, progów i innych elementów konstrukcyjnych. Służą one do absorbowania naprężeń powstałych w wyniku zmian temperatury i wilgotności. Ich brak lub nieprawidłowe wykonanie prowadzi do pęknięć wylewki, które potrafią popsuć cały efekt. Użyj elastycznych taśm dylatacyjnych, aby zapewnić swobodny ruch wylewki. Pamiętaj, podłoga musi "pracować" razem z budynkiem, a dylatacje to jej zawory bezpieczeństwa.

Przemyślane i skrupulatne podejście do przygotowania linoleum pod wylewkę to inwestycja, która zwraca się w postaci trwałej, pięknej i bezproblemowej podłogi. Nie spiesz się, zadbaj o każdy detal, a unikniesz kosztownych poprawek i rozczarowań. Jak to mówią, lepiej dmuchać na zimne, szczególnie gdy w grę wchodzą setki kilogramów betonu na linoleum!

Wybór odpowiedniej wylewki pod linoleum: Rodzaje i zastosowania

Wybór odpowiedniej wylewki pod linoleum to decyzja, która rzutuje na trwałość, funkcjonalność i ostateczny wygląd podłogi. To nie jest kwestia "czegoś byleby równo", ale strategiczne podejście do warunków panujących w pomieszczeniu i wymagań użytkownika. Możesz mieć wrażenie, że to skomplikowane, ale postaram się to rozjaśnić, bo zła decyzja może oznaczać wyrzucenie pieniędzy w błoto, a dobra – lata spokoju z piękną podłogą.

Generalnie, na linoleum najlepiej sprawdzą się wylewki samopoziomujące. Dlaczego? Ponieważ są one projektowane tak, aby idealnie wypełniać nierówności, tworząc gładką i poziomą powierzchnię, co jest kluczowe dla komfortowego ułożenia kolejnej warstwy, np. płytek, paneli czy innej posadzki żywicznej. Wylewki samopoziomujące dzielą się na kilka typów, a każdy z nich ma swoje plusy i minusy.

Pierwszym z nich jest wylewka anhydrytowa. Charakteryzuje się ona wysoką wytrzymałością na ściskanie i gięcie, co czyni ją idealnym rozwiązaniem pod systemy ogrzewania podłogowego. Szybko wiąże i wysycha, a jej gładka powierzchnia nie wymaga dodatkowego szlifowania. Co ciekawe, wylewki anhydrytowe mają niską przewodność cieplną, co przekłada się na efektywność ogrzewania podłogowego. Cena wylewki anhydrytowej waha się od 40 do 70 złotych za metr kwadratowy, a grubość warstwy zazwyczaj mieści się w przedziale 30-70 mm. Wysycha ona stosunkowo szybko, bo już po 7-14 dniach można przystąpić do dalszych prac, pod warunkiem zachowania odpowiednich warunków wentylacyjnych. Moim zdaniem, to mercedes wśród wylewek pod ogrzewanie podłogowe.

Kolejnym popularnym wyborem jest wylewka cementowa samopoziomująca. Jest bardziej uniwersalna niż anhydrytowa, może być stosowana zarówno w pomieszczeniach suchych, jak i wilgotnych. Jej cena jest nieco niższa – od 35 do 65 złotych za metr kwadratowy, a grubość warstwy to zazwyczaj od 10 do 50 mm. Wylewka cementowa wiąże wolniej niż anhydrytowa, wymagając zazwyczaj 14-28 dni na pełne wyschnięcie przed dalszymi pracami. Warto pamiętać, że jej powierzchnia może wymagać szlifowania przed położeniem ostatecznej warstwy. Jeżeli ktoś szuka solidnego i sprawdzonego rozwiązania, to cement jest często pierwszym, co przychodzi do głowy.

Wylewki cienkowarstwowe polimerowe to kolejna opcja, szczególnie przydatna w przypadku, gdy liczy się każdy milimetr wysokości. Są to materiały, które charakteryzują się niezwykle wysoką przyczepnością do podłoża i elastycznością. Aplikuje się je w warstwach o grubości od 1 do 10 mm, a cena waha się od 80 do 120 złotych za metr kwadratowy. Co ważne, schną bardzo szybko, bo już po 3-7 dniach, a w niektórych przypadkach nawet szybciej. Są idealne do szybkiego wyrównywania powierzchni, gdzie czas jest na wagę złota, a nie ma miejsca na grubą wylewkę. Jeśli masz mało czasu i miejsca, to to jest to rozwiązanie, które powinieneś rozważyć.

Istnieją także wylewki na bazie żywic epoksydowych lub poliuretanowych, ale ich zastosowanie na linoleum jest znacznie rzadsze i zazwyczaj ogranicza się do specjalistycznych zastosowań przemysłowych. Są one niezwykle wytrzymałe, odporne na chemikalia i ścieranie, ale ich cena jest zdecydowanie wyższa (od 150 do nawet 300 złotych za metr kwadratowy), a aplikacja wymaga specjalistycznego sprzętu i doświadczenia. Do zastosowań domowych raczej nie są opłacalne, chyba że budujesz laboratorium w piwnicy!

Pamiętaj, aby przed dokonaniem wyboru skonsultować się z producentem wylewki lub doświadczonym wykonawcą. Oni pomogą dopasować typ wylewki do specyfiki pomieszczenia, rodzaju linoleum oraz Twoich oczekiwań. Nie podejmuj pochopnych decyzji. Odpowiednio dobrana wylewka na linoleum to gwarancja sukcesu i komfortu użytkowania na lata.

Wylewka samopoziomująca na linoleum: Zalety i wyzwania

Wylewka samopoziomująca na linoleum to koncepcja, która na pierwszy rzut oka może wydawać się nieco abstrakcyjna. Dlaczego wylewać nowy podkład na starą, zużytą powierzchnię? Odpowiedź jest prosta i pragmatyczna: minimalizacja kosztów i czasu, a także wykorzystanie istniejącego, stabilnego podłoża. Ale jak to w życiu bywa, nic nie jest czarno-białe – są zalety i są wyzwania, o których warto wiedzieć, zanim wskoczymy w ten remontowy wir.

Jedną z głównych zalet wylewki samopoziomującej na linoleum jest oszczędność czasu i pieniędzy. Wyobraź sobie konieczność skuwania starego linoleum, usuwania kleju, wyrównywania nierównej podłogi betonowej, a potem dopiero przygotowywania podłoża pod nową wylewkę. To godziny, dni, a nawet tygodnie pracy, masa gruzu i kurzu, a co za tym idzie – niemałe koszty utylizacji. Wylewka samopoziomująca na linoleum pozwala ominąć te wszystkie etapy, o ile stare linoleum jest w odpowiednim stanie. To jak shortcut w grze komputerowej – pozwala przejść od razu do następnego poziomu.

Kolejną zaletą jest szybkość wykonania. Masy samopoziomujące charakteryzują się płynną konsystencją, która umożliwia ich łatwe rozprowadzanie i samorozlewność. Oznacza to, że po przygotowaniu podłoża i wylaniu mieszanki, ta sama układa się, tworząc idealnie gładką i równą powierzchnię. To znacznie przyspiesza proces i redukuje pracochłonność. Pamiętam, jak kiedyś próbowałem ręcznie wyrównywać dużą powierzchnię – to było jak walka z wiatrakami. Z masą samopoziomującą to zupełnie inna bajka.

Wylewka samopoziomująca zwiększa stabilność podłoża. Nawet jeśli stare linoleum ma drobne nierówności, wylewka skutecznie je zniweluje, tworząc solidną bazę pod każdą nową posadzkę, od paneli, przez parkiet, po płytki ceramiczne. Dodatkowo, warstwa wylewki poprawia właściwości termoizolacyjne i akustyczne podłogi, co przekłada się na komfort użytkowania. To nie tylko równa podłoga, ale i cieplejsza oraz cichsza. Win-win!

Niestety, nic nie jest idealne, i wylewka samopoziomująca na linoleum ma również swoje wyzwania. Największym z nich jest konieczność idealnego przygotowania podłoża. Jak już wspomniałem, linoleum musi być stabilne, czyste i zmatowione. Jakakolwiek wilgoć, kurz, tłuszcz czy niestabilne fragmenty linoleum mogą doprowadzić do odspojenia się wylewki. To jak budowanie wieży z klocków LEGO na drżącym stole – efekt końcowy jest niepewny. Jeżeli nie masz pewności co do stanu linoleum, lepiej skonsultuj się ze specjalistą lub rozważ usunięcie starego pokrycia. Cena za poprawki potrafi być wyższa niż za pierwotne wykonanie.

Kolejnym wyzwaniem jest ryzyko zawilgocenia linoleum. Niektóre masy samopoziomujące zawierają wodę, która może wniknąć w strukturę linoleum, powodując jego puchnięcie, odspojenie, a w najgorszym przypadku – rozwój pleśni i grzybów. Dlatego tak ważne jest użycie odpowiedniego gruntu izolującego, który stworzy barierę dla wilgoci. To jak szczelna parasolka – chroni przed deszczem. Zignorowanie tego kroku to proszenie się o problemy w przyszłości.

Grubość wylewki również stanowi pewne ograniczenie. Masy samopoziomujące najlepiej sprawdzają się przy wyrównywaniu niewielkich nierówności (od 1 mm do kilku centymetrów). Jeśli podłoże ma duże spadki lub znaczące ubytki, konieczne może być zastosowanie tradycyjnej wylewki cementowej lub dwuetapowe podejście – najpierw grubsza warstwa zaprawy wyrównującej, a dopiero potem wylewka samopoziomująca. Chodzi o to, aby masa mogła swobodnie spłynąć i sama się ułożyć. Nie da się wyrównać metrowej dziury za pomocą cienkiej warstwy samopoziomu.

Na koniec warto wspomnieć o kosztach. Chociaż wylewka samopoziomująca eliminuje koszty usuwania starego linoleum, to sam materiał jest droższy niż tradycyjne zaprawy. Niemniej jednak, bilansując koszty materiału z zaoszczędzonym czasem i pracą, w wielu przypadkach wylewka samopoziomująca na linoleum okazuje się być ekonomicznie uzasadnionym rozwiązaniem. Kluczem jest zawsze analiza kosztów i korzyści, dostosowana do Twojej sytuacji i specyfiki pomieszczenia.

Alternatywne rozwiązania dla wylewki na linoleum

Często bywa, że stojąc przed dylematem remontowym, koncentrujemy się na jednym, najczęściej promowanym rozwiązaniu, zapominając, że świat budowlany obfituje w alternatywy. Wylewka na linoleum, choć często optymalna, nie jest jedyną drogą do pięknej i trwałej podłogi. Są sytuacje, w których inne opcje mogą okazać się bardziej efektywne, mniej inwazyjne, a nawet bardziej ekonomiczne. Czasem, jak to mówią, trzeba pójść okrężną drogą, żeby dojść do celu.

Jednym z najprostszych i najmniej inwazyjnych rozwiązań jest bezpośrednie położenie nowej posadzki na istniejącym linoleum. Opcja ta jest możliwa, jeśli linoleum jest idealnie gładkie, stabilne, bez jakichkolwiek ubytków czy odspojonych fragmentów. Na takie podłoże można ułożyć panele laminowane, panele winylowe (LVT/SPC), a nawet niektóre rodzaje wykładzin dywanowych. Kluczem jest odpowiednie przygotowanie linoleum – gruntowne oczyszczenie i zmatowienie, by zapewnić dobrą przyczepność. Jeśli zdecydujemy się na ten krok, należy pamiętać, że nowa posadzka będzie nieco wyższa, co może wymagać dopasowania drzwi czy progów. To najmniej inwazyjna opcja, ale też najbardziej zależna od stanu starego linoleum.

Panele winylowe (LVT/SPC) zasługują na szczególną uwagę jako alternatywa. Są elastyczne, wodoodporne i wyjątkowo odporne na ścieranie. Wiele rodzajów paneli LVT/SPC jest zaprojektowanych do bezpośredniego układania na istniejących, twardych i płaskich podłożach, w tym na linoleum. Charakteryzują się niewielką grubością (od 3 do 8 mm) i łatwością montażu dzięki systemowi click. Cena paneli LVT/SPC waha się od 60 do 200 złotych za metr kwadratowy, w zależności od klasy ścieralności i wzoru. To rozwiązanie, które pozwala na szybką i efektowną metamorfozę podłogi, bez kurzu i betonu.

Inną, bardziej skomplikowaną, ale dającą ogromne możliwości opcją jest wykonanie suchej zabudowy podłogowej. Zamiast wylewki mokrej, można zastosować płyty gipsowo-kartonowe (podłogowe), płyty włóknowo-cementowe lub płyty z OSB/MDF. Płyty te układa się na suchym podłożu, najczęściej na specjalnych granulatach wyrównujących, które pozwalają na precyzyjne wypoziomowanie powierzchni. Następnie na tak przygotowaną podłogę można układać dowolny rodzaj posadzki. Sucha zabudowa podłogowa eliminuje czas schnięcia wylewki, co jest jej dużą zaletą, ale jej wykonanie wymaga precyzji i doświadczenia. Koszt takiej konstrukcji (materiały plus robocizna) może być porównywalny z tradycyjną wylewką, a waha się od 70 do 150 złotych za metr kwadratowy.

W przypadku, gdy linoleum jest w złym stanie, popękana lub odklejona, jedynym rozsądnym rozwiązaniem jest usunięcie starego linoleum i przygotowanie podłoża od podstaw. Może to być uciążliwe i kosztowne, ale gwarantuje solidną bazę pod nową podłogę. Po usunięciu linoleum, konieczne będzie dokładne usunięcie resztek kleju, a następnie wyrównanie podłoża za pomocą masy naprawczej lub wylewki. To najbezpieczniejsza opcja, jeśli chcemy uniknąć problemów w przyszłości, bo w budownictwie, jak w życiu, fundamenty są najważniejsze.

Alternatywnie, jeśli podłoże wymaga minimalnego wyrównania, można zastosować cienką warstwę specjalnej zaprawy wyrównującej. Nie są to typowe wylewki samopoziomujące, ale raczej elastyczne masy naprawcze, które nakłada się ręcznie szpachlą. Charakteryzują się bardzo dobrą przyczepnością do różnych podłoży, w tym linoleum, i są przeznaczone do naprawy punktowych nierówności lub stworzenia cienkiej warstwy podkładowej pod panele czy wykładziny. Ich cena to zazwyczaj 30-50 złotych za worek, a grubość aplikacji to zazwyczaj do 10-15 mm. To opcja dla tych, którzy mają zaledwie drobne nierówności do skorygowania.

Warto pamiętać, że każdy projekt remontowy jest inny, i to, co sprawdziło się u sąsiada, niekoniecznie będzie idealnym rozwiązaniem w Twoim przypadku. Przed podjęciem decyzji, zawsze skonsultuj się z profesjonalistą. Analiza stanu podłoża, specyfiki pomieszczenia i budżetu pozwoli na wybranie najbardziej optymalnego rozwiązania, które zapewni Ci trwałą i piękną podłogę na lata.

Q&A: Wylewka na linoleum

Pytanie: Czy można wylewać wylewkę samopoziomującą bezpośrednio na każde linoleum?

Odpowiedź: Nie, wylewkę samopoziomującą można wylewać na linoleum tylko wtedy, gdy jest ono stabilnie przyklejone do podłoża na całej powierzchni, jest suche, czyste i pozbawione uszkodzeń. Linoleum musi być dokładnie oczyszczone i zmatowione przed aplikacją gruntu i wylewki. Luźne, uszkodzone lub zawilgocone linoleum musi zostać usunięte przed jakimikolwiek pracami. To tak, jakbyś chciał zbudować solidny dom na pękniętym fundamencie - to po prostu nie zadziała.

Pytanie: Jaki rodzaj wylewki jest najlepszy na linoleum?

Odpowiedź: Najlepszym wyborem na linoleum są wylewki samopoziomujące – zarówno anhydrytowe, jak i cementowe. Wylewki anhydrytowe są idealne pod ogrzewanie podłogowe ze względu na swoją przewodność cieplną i szybkie schnięcie. Wylewki cementowe samopoziomujące są bardziej uniwersalne i sprawdzają się w pomieszczeniach o różnej wilgotności. Ważne jest użycie odpowiedniego gruntu izolującego, który zapobiegnie zawilgoceniu linoleum z wylewki.

Pytanie: Ile kosztuje wylewka samopoziomująca na linoleum?

Odpowiedź: Koszt wylewki samopoziomującej na linoleum zależy od rodzaju wylewki i grubości warstwy. Orientacyjnie, wylewka anhydrytowa kosztuje od 40 do 70 zł/m², a cementowa od 35 do 65 zł/m². Do tego należy doliczyć koszt gruntu oraz ewentualnie koszt robocizny, który waha się od 20 do 40 zł/m². Ceny mogą się różnić w zależności od regionu i złożoności projektu, dlatego zawsze warto poprosić o kilka wycen.

Pytanie: Jak długo schnie wylewka na linoleum?

Odpowiedź: Czas schnięcia wylewki na linoleum zależy od jej rodzaju, grubości warstwy, warunków panujących w pomieszczeniu (temperatura, wilgotność, wentylacja). Wylewki anhydrytowe schną zazwyczaj od 7 do 14 dni, natomiast cementowe od 14 do 28 dni. Cienkowarstwowe wylewki polimerowe mogą być gotowe już po 3-7 dniach. Zawsze należy postępować zgodnie z zaleceniami producenta i przeprowadzić pomiar wilgotności podłoża przed układaniem posadzki.

Pytanie: Jakie są alternatywy dla wylewki na linoleum?

Odpowiedź: Alternatywami dla wylewki na linoleum są bezpośrednie położenie nowej posadzki (np. paneli winylowych LVT/SPC, paneli laminowanych) na dobrze przygotowane linoleum, wykonanie suchej zabudowy podłogowej z płyt gipsowo-kartonowych lub OSB/MDF, a w przypadku uszkodzonego linoleum – jego całkowite usunięcie i tradycyjne przygotowanie podłoża od podstaw. Wybór alternatywy zależy od stanu linoleum i planowanej posadzki. Każde rozwiązanie ma swoje plusy i minusy, a ja zawsze radzę wybrać to, które daje Ci najwięcej pewności.