Czym Pomalować Stary Parkiet w 2025 Roku? Wybór Farby i Malowanie

Masz w domu leciwy parkiet, który widział lepsze czasy i marzysz o odświeżeniu wnętrza bez karkołomnego remontu? Wiele osób pyta: Czym pomalować stary parkiet? Zapomnij o cyklinowaniu i wszechobecnym kurzu, który osiada jeszcze miesiące po pracy! Kluczem do spektakularnej metamorfozy, która tchnie nowe życie w podłogę i pozwoli diametralnie zmienić jej wygląd, jest często specjalistyczna farba do drewna.

• Rodzaje Farb Do Malowania Starego Parkietu
• Jak Przygotować Stary Parkiet Przed Malowaniem?
• Malowanie Parkietu Krok Po Kroku
• Ile Kosztuje Malowanie Starego Parkietu Farbą?

Odświeżenie podłogi nie zawsze musi oznaczać inwazyjnego zrywania desek czy żmudnego cyklinowania, które może nie być możliwe przy cienkiej warstwie użytkowej starego parkietu. Istnieje skuteczna alternatywa pozwalająca nadać drewnu zupełnie nowy charakter lub po prostu ukryć niedoskonałości, które pojawiły się z czasem użytkowania. To rozwiązanie zdobywa na popularności ze względu na mniejszą uciążliwość i szersze możliwości kreacyjne.

Patrząc na dostępne opcje odświeżania drewnianych podłóg, zauważamy wyraźne różnice pod kątem zaangażowania, czasu i ostatecznego efektu. Przed podjęciem decyzji warto zestawić kluczowe aspekty różnych metod, aby wybrać tę najlepiej dopasowaną do kondycji parkietu i oczekiwań dotyczących finalnego wyglądu.

Z danych tych jasno wynika, że malowanie farbą kryjącą stanowi unikalną propozycję – to jedyna metoda pozwalająca na kompletną zmianę barwy parkietu, a przy tym często jest porównywalna lub nieco tańsza pod kątem samych materiałów w stosunku do tradycyjnych metod wymagających gruntownego zdzierania starej warstwy. Kluczowy czas schnięcia do pełnego utwardzenia bywa dłuższy niż przy olejowaniu, ale krótszy niż przy lakierowaniu do uzyskania maksymalnej odporności, co czyni ją rozsądnym kompromisem między szybkością a efektem.

Rodzaje Farb Do Malowania Starego Parkietu

Decydując się na odświeżenie podłogi przy użyciu farby, stajemy przed wyborem konkretnego produktu, który musi sprostać specyficznym wymaganiom drewnianej powierzchni użytkowej. Parkiet to nie ściana – każdego dnia stawia czoła obciążeniom, ścieraniu, a czasami wilgoci czy zabrudzeniom.

Dlatego kluczowe jest zastosowanie farby zaprojektowanej specjalnie do podłóg. Podstawowe farby akrylowe do ścian nie będą wystarczająco trwałe i odporne. Szukamy produktów o wysokiej odporności na ścieranie, uderzenia i zarysowania. Muszą też charakteryzować się doskonałą adhezją (przyczepnością) do drewna.

W praktyce, najczęściej spotykane i polecane rodzaje farb do malowania starego parkietu to farby poliuretanowe, epoksydowe lub akrylowe ze wzmocnieniami poliuretanowymi. Każdy z tych typów ma swoje specyficzne cechy, które wpływają na proces aplikacji, trwałość i wygląd końcowy.

Farby poliuretanowe, często dwuskładnikowe, uchodzą za wyjątkowo trwałe i odporne na ścieranie. Tworzą twardą powłokę, która skutecznie chroni drewno. Są dobrym wyborem dla miejsc o wysokim natężeniu ruchu, jak korytarze czy salony.

Minusem może być ich zapach i dłuższy czas schnięcia. Wymagają też często dokładniejszego przygotowania powierzchni. Ich twardość sprawia, że mogą być mniej elastyczne niż inne typy, co teoretycznie mogłoby być problemem przy pracującym drewnie, choć w praktyce na stabilnym parkiecie rzadko się to objawia.

Farby epoksydowe są równie, a często nawet bardziej, wytrzymałe niż poliuretanowe, szczególnie jeśli chodzi o odporność chemiczną i mechaniczną. Często stosowane są w garażach czy halach przemysłowych, ale ich warianty nadają się również do podłóg drewnianych. Tworzą bardzo twardą, gładką powierzchnię.

Ich aplikacja bywa bardziej wymagająca, często są gęstsze i mają krótszy czas życia mieszaniny po połączeniu składników. Mogą być też mniej odporne na promieniowanie UV (mogą żółknąć), choć nowoczesne formulacje starają się ten problem niwelować. Zapewniają ekstremalną trwałość.

Trzecią grupą są ulepszone farby akrylowe lub akrylowo-poliuretanowe, zazwyczaj jednoskładnikowe i na bazie wody. Są znacznie łatwiejsze w aplikacji, szybko schną, praktycznie nie wydzielają przykrego zapachu i są bardziej przyjazne dla środowiska i użytkowników w trakcie prac. To często pierwszy wybór dla osób wykonujących malowanie samodzielnie.

Ich trwałość jest zwykle nieco niższa niż czystych poliuretanów czy epoksydów, choć do typowego użytkowania w domu jednorodzinnym są w zupełności wystarczające. Stanowią świetny kompromis między łatwością użycia a trwałością. Producenci stale pracują nad zwiększeniem ich odporności na ścieranie.

Oprócz głównego typu żywicy, ważne są także inne cechy farby. Poziom połysku (mat, półmat, satyna, połysk) wpływa nie tylko na estetykę, ale też na widoczność ewentualnych zarysowań i łatwość czyszczenia. Matowe wykończenia są modne, ale mogą być trudniejsze do utrzymania w czystości i szybciej "wycierają się" w miejscach o dużym ruchu, tracąc matowość na rzecz delikatnego połysku.

Farby kryjące pozwalają całkowicie zmienić kolor parkietu – z klasycznego drewna na biały, szary, czarny, a nawet intensywny turkus czy czerwień. To daje ogromne możliwości aranżacyjne. Jeśli zależy nam jedynie na odświeżeniu i subtelnym zabarwieniu drewna, można rozważyć farby półprzezroczyste lub specjalistyczne bejce do podłóg z wierzchnią warstwą ochronną.

Jednak cel naszej podróży, czyli odnowienie parkietu za pomocą pełnego krycia, wymaga właśnie farby o dużej sile krycia, zdolnej ukryć oryginalny kolor i ewentualne defekty podłoża, takie jak plamy czy przebarwienia. Wybierając farbę, zawsze czytaj etykietę i specyfikację techniczną producenta – musi być wyraźnie wskazana jako produkt przeznaczony do podłóg drewnianych lub parkietów.

Warto zwrócić uwagę na klasyfikację dotyczącą odporności na ścieranie. Normy europejskie często określają tę odporność na przykład na podstawie liczby cykli ścierania. Dla podłóg o normalnym użytkowaniu domowym szukajmy farb spełniających normy dla podłóg, często w kategorii ścieralności oznaczonej jako klasa U3P2 lub podobne oznaczenia producenta dotyczące zastosowania w pomieszczeniach mieszkalnych.

Nie bez znaczenia jest także kwestia podkładu (primera). Dobry podkład dedykowany do malowania parkietu zwiększa przyczepność farby nawierzchniowej, izoluje potencjalne przebarwienia wychodzące z drewna (taniny z dębiny mogą być problemem!) i zapewnia równomierne wchłanianie farby. Czasem producent farby wymaga użycia konkretnego podkładu tej samej marki, aby gwarancja i deklarowana trwałość były zachowane. Pamiętaj, że podkład też musi być przeznaczony do podłóg drewnianych!

Podsumowując ten obszerny, choć wciąż skrótowy przegląd – wybór farby do parkietu to kluczowa decyzja, która wpływa na końcowy sukces. Nie idź na kompromis, wybierając tańszy produkt, który nie jest przeznaczony do podłóg. Ryzyko szybkiego zużycia, łuszczenia czy braku odporności na mycie jest zbyt duże. Postaw na farbę do parkietu – jak wybrać farbę do parkietu? Decydując świadomie na produkt poliuretanowy lub wzmocniony akrylowy z odpowiednim podkładem, znacznie zwiększasz szansę na trwały i estetyczny efekt.

Jak Przygotować Stary Parkiet Przed Malowaniem?

Przechodząc do fazy przygotowania, powiem wprost: sukces malowania parkietu w 90% zależy od tego, jak dobrze wykonasz ten etap. Malowanie pięknej, choć wymagającej powierzchni, jaką jest drewniana podłoga, to nie jest hop siup – tu prawidłowe przygotowanie powierzchni to absolutna podstawa, bez której nawet najdroższa i najlepsza farba nie spełni swojego zadania.

Stary parkiet często ma za sobą bogatą historię. Plamy po wodzie, zarysowania, wytarcia, a czasem poluzowane klepki czy szpary między nimi. Cała ta "biografia" podłogi musi zostać odpowiednio zaadresowana, zanim nałożymy pierwszą warstwę koloru.

Pierwszy krok to inspekcja i wstępne porządki. Odkurz podłogę bardzo dokładnie, używając odkurzacza z miękką szczotką. Spróbuj delikatnie usunąć większe zabrudzenia czy przyklejone resztki czegoś-tam. Ocenić stan: Czy są luźne elementy? Gdzie są największe ubytki? Czy są ślady po zalaniach?

Drugi, absolutnie krytyczny etap, to oczyszczenie podłogi z wszelkiego brudu, tłuszczu, wosków, starych past do podłóg czy pozostałości detergentów. Wyobraź sobie, że malujesz patelnię po smażeniu – farba po prostu nie będzie się trzymać. Niezbędne jest dokładne mycie podłogi, ale... z głową. Nie zalewaj parkietu wodą!

Użyj specjalistycznych środków do mycia drewna lub, w przypadku starych wosków czy past, dedykowanych preparatów rozpuszczających woski. Działaj punktowo na trudne plamy, a całą powierzchnię myj wilgotnym (nie mokrym!) mopem lub szmatką, często płucząc ją w czystej wodzie z dodatkiem odpowiedniego środka czyszczącego. Pamiętaj, że nadmierna wilgoć może uszkodzić parkiet.

Po umyciu, daj podłodze czas na całkowite wyschnięcie. To może potrwać od kilkunastu godzin do nawet 2-3 dni, w zależności od wilgotności pomieszczenia i stopnia namoczenia drewna. Upewnij się, że jest sucha na wiór przed dalszymi krokami.

Teraz przyszedł czas na szlifowanie. W przeciwieństwie do tradycyjnego cyklinowania, które usuwa grubą warstwę drewna, przy malowaniu często wystarczy tzw. matowienie powierzchni. Celem jest zarysowanie starej powłoki (jeśli była lakierowana lub olejowana) lub stworzenie mikrochropowatości na surowym drewnie, aby farba miała lepszą przyczepność.

Do matowienia można użyć szlifierki oscylacyjnej lub mimośrodowej z papierem o gradacji P120 do P180. Jeśli parkiet ma dużo starych, łuszczących się warstw farby czy lakieru, konieczne może być użycie grubszych gradacji (np. P80), aby je usunąć, a następnie wygładzenie powierzchni drobniejszym papierem. Pracuj systematycznie, przechodząc przez całą powierzchnię podłogi. Kąty i miejsca trudno dostępne wymagają pracy ręcznej lub z mniejszą szlifierką kątową ze specjalną nasadką.

Powiem Ci szczerze, to jest etap, który może sprawić, że przeklniesz na czym świat stoi, jeśli parkiet był pokryty woskiem. Wosk zapycha papier ścierny w mgnieniu oka. Czasem trzeba najpierw usunąć wosk chemicznie, zanim przystąpi się do szlifowania. To "chleb powszedni" renowatorów podłóg – każdy przypadek jest nieco inny.

Po zakończeniu szlifowania, czeka Cię kolejne, ekstremalnie dokładne odkurzanie. Pył drzewny, zwłaszcza ten drobny, jest jak wirus – dostanie się wszędzie. Odkurz podłogę, listwy przypodłogowe, parapety, a nawet ściany w pobliżu podłogi. Użyj mocnego odkurzacza przemysłowego lub domowego z filtrem HEPA i szczotką do podłóg twardych. Po odkurzeniu, przetrzyj podłogę lekko wilgotną szmatką (znowu, tylko wilgotną, nie mokrą!) zbierającą kurz. Niektórzy eksperci zalecają przetarcie powierzchni szmatką antystatyczną lub taką nasączoną specjalnym preparatem do zbierania kurzu, aby mieć absolutną pewność, że żadna drobinka nie zostanie.

Teraz nadszedł czas na naprawy. Po oczyszczeniu i zmatowieniu, wszelkie ubytki, szczeliny, dziury po gwoździach czy inne uszkodzenia staną się wyraźniejsze. Do ich wypełnienia użyj dedykowanej masy szpachlowej do drewna, elastycznej masy do wypełniania szczelin w parkiecie lub specjalnego wypełniacza dostosowanego do podłóg. Dobierz kolor zbliżony do koloru drewna przed malowaniem, lub wybierz kolor neutralny, jeśli farba będzie kryjąca.

Masę szpachlową nakładaj szpachelką, dokładnie wciskając ją w ubytki. Pozostaw do całkowitego wyschnięcia zgodnie z instrukcją producenta (to kluczowe, bo wilgotna szpachla pod farbą to przepis na kłopoty!). Po wyschnięciu zeszlifuj nadmiar szpachli drobniejszym papierem ściernym (np. P180-P220), aby uzyskać gładką, równą powierzchnię. Pamiętaj, że niektóre elastyczne wypełniacze do szczelin nie wymagają szlifowania, ale musisz poczekać na ich pełne utwardzenie.

Jeśli w parkiecie są luźne klepki, musisz je naprawić lub wymienić. Przyklejenie luźnych elementów parkietu odpowiednim klejem do drewna lub montażowym to krok, którego nie można pominąć. Kołyszące się pod obciążeniem klepki spowodują pękanie farby w bardzo krótkim czasie. Czasem jest to po prostu wada, która wymaga ręcznej precyzji i cierpliwości – wciśnięcie kleju pod klepkę, obciążenie jej i oczekiwanie na wyschnięcie.

Ostatnim etapem przygotowania, tuż przed malowaniem, jest ponowne, dokładne odkurzenie podłogi, a następnie jej odtłuszczenie. Użyj czystej szmatki nasączonej benzyną ekstrakcyjną, spirytusem izopropylowym (izopropanolem) lub innym zalecanym przez producenta farby środkiem odtłuszczającym. Pracuj na niewielkich powierzchniach, często zmieniając szmatkę na czystą. To usunie wszelkie niewidoczne ślady tłuszczu czy resztki po szlifowaniu i zapewni optymalną przyczepność farby.

Podłoga po tym etapie powinna być idealnie czysta, sucha, gładka (po naprawach) i matowa (po szlifowaniu/matowieniu). Dopiero teraz jest gotowa na przyjęcie pierwszej warstwy farby. Pamiętaj, że ignorowanie choćby jednego z tych kroków to prosty sposób na zmarnowanie czasu, pieniędzy i nerwów. To jest inwestycja w trwałość! Więc gdy myślisz o przygotowanie parkietu przed malowaniem, myśl o perfekcji.

Malowanie Parkietu Krok Po Kroku

Kiedy przygotowanie jest za nami, a podłoga wygląda jak płótno czekające na pociągnięcia pędzla, nadchodzi najprzyjemniejsza (choć wciąż wymagająca precyzji) część procesu – właściwe malowanie. To tu następuje magia, gdzie stary, być może sfatygowany parkiet, zaczyna przechodzić swoją metamorfozę.

Zanim otworzysz puszkę z farbą, upewnij się, że masz wszystko pod ręką. Potrzebne będą: farba do parkietu, dedykowany podkład (jeśli jest wymagany), kuweta malarska, wałki o odpowiednim włosiu (zwykle krótki lub średni run z mikrofibry lub weluru jest polecany do farb podłogowych, unikaj długiego włosia), pędzle do malowania krawędzi i kątów, taśma malarska (najlepiej szeroka, do zabezpieczenia listew przypodłogowych i ścian), folia ochronna na meble (jeśli nie zostały wyniesione) i, co ważne, odpowiednia wentylacja oraz ubranie robocze, w tym maska przeciwpyłowa/przeciwko oparom w zależności od rodzaju farby.

Pierwszym krokiem, po dokładnym wymieszaniu farby (bez nadmiernego pienienia!), jest nałożenie warstwy podkładu. Jeśli producent farby go zaleca, to po prostu musisz to zrobić – to klucz do optymalnej adhezji i krycia. Podkład aplikujemy zazwyczaj cienką, równomierną warstwą. Malowanie zaczynamy od krawędzi pomieszczenia, używając pędzla lub małego wałka, a następnie przechodzimy do głównej powierzchni, używając większego wałka na kiju teleskopowym. Pamiętaj, aby malować wzdłuż układu desek parkietu, jeśli to możliwe, lub po prostu wzdłuż dłuższego boku pomieszczenia, kończąc na wyjściu z pokoju.

Unikaj "zaciągania" wałkiem w tę i z powrotem po już pomalowanej powierzchni – staraj się pracować mokro na mokro, zachodząc wałkiem na krawędź poprzednio malowanego pasa. Nakładaj podkład równomiernie, dbając, aby nie było zacieków czy zbyt grubych warstw w jednym miejscu.

Po nałożeniu podkładu, czeka nas przerwa na jego wyschnięcie. Bezwzględnie przestrzegaj czasu schnięcia podanego przez producenta! Zazwyczaj wynosi on od kilku do kilkunastu godzin. Chodzenie po niedostatecznie suchym podkładzie może go uszkodzić i zaprzepaścić cały wysiłek.

Kiedy podkład jest suchy, możesz przystąpić do nakładania pierwszej warstwy farby nawierzchniowej. Zazwyczaj zaleca się nałożenie co najmniej dwóch warstw farby, aby uzyskać pełne krycie i odpowiednią trwałość. Pierwsza warstwa może wyglądać nieco strasznie – może nie kryć idealnie, mogą prześwitywać spody, a koloryt może być nierówny. Spokojnie, to normalne!

Aplikacja farby jest analogiczna do nakładania podkładu: zacznij od krawędzi, a potem maluj główną powierzchnię, pracując wałkiem wzdłuż pomieszczenia, odcinając sobie fragmenty do pomalowania tak, aby zawsze schodzić w kierunku wyjścia z pomieszczenia. Nie maluj siebie w kąt!

Po nałożeniu pierwszej warstwy farby, ponownie następuje czas schnięcia. I znowu, ścisłe przestrzeganie zaleceń producenta dotyczących czasu schnięcia "do przemalowania" jest kluczowe. To czas, po którym warstwa jest na tyle sucha i utwardzona, że można bezpiecznie po niej przejść i nałożyć kolejną warstwę, bez ryzyka oderwania czy marszczenia. Ten czas jest często krótszy niż czas "do lekkiego użytkowania" czy "do pełnego utwardzenia". Zazwyczaj wynosi od 4 do 24 godzin.

Pomiędzy pierwszą a drugą warstwą farby, producenci farb do podłóg często zalecają lekkie przeszlifowanie powierzchni papierem o bardzo drobnej gradacji (np. P240-P320). Robi się to ręcznie lub lekką siłą szlifierką. Ma to na celu zmatowienie pierwszej warstwy farby, usunięcie drobnych niedoskonałości (np. ziaren kurzu, które mogły osiąść) i zwiększenie przyczepności dla kolejnej warstwy. Po szlifowaniu oczywiście musisz bardzo dokładnie odkurzyć powierzchnię!

Nałożenie drugiej warstwy farby. Powinno zapewnić pełne krycie i jednolity kolor. Malowanie odbywa się w ten sam sposób, co poprzednie warstwy. Pracuj starannie, aby uzyskać gładkie, pozbawione zacieków wykończenie. Jeśli po wyschnięciu drugiej warstwy okaże się, że krycie nie jest idealne (np. w miejscach, gdzie podłoga była bardzo zniszczona lub gdzie był ciemniejszy kolor pierwotny), może być konieczne nałożenie trzeciej cienkiej warstwy po odpowiednim czasie schnięcia drugiej warstwy.

Po nałożeniu ostatniej warstwy farby, następuje kluczowy etap – utwardzanie. Farba jest "sucha w dotyku" po kilku godzinach, ale pełną trwałość i odporność na obciążenia, ścieranie czy mycie uzyskuje dopiero po kilku, a czasem kilkunastu dniach. Producenci zazwyczaj podają czas "lekkiego użytkowania" (np. można położyć dywan, ale ostrożnie stawiać ciężkie meble) oraz czas "pełnego utwardzenia" (kiedy podłoga osiąga deklarowaną odporność). Czas lekkiego użytkowania to zazwyczaj 24-72 godziny, a pełnego utwardzenia 7-14 dni. W tym okresie należy szczególnie uważać na świeżo pomalowany parkiet – unikać zarysowań, rozlewania płynów i przesuwania ciężkich przedmiotów.

Malowanie parkietu krok po kroku wymaga cierpliwości, dokładności na etapie przygotowania i przestrzegania czasów schnięcia. Ale efekt, czyli zupełnie odmieniona podłoga, jest wart tego wysiłku. To jest proces, w którym widzisz natychmiastową, spektakularną zmianę, coś, co daje ogromną satysfakcję. Można by rzec, że to taki mały projekt renowacyjny z natychmiastową gratyfikacją wizualną, ale z odroczoną gratyfikacją pełnej użyteczności.

Kluczem do sukcesu w malowaniu parkietu krok po kroku – przygotowanie powierzchni i farby do parkietu – jest metodyczne podejście. Nie przyspieszaj etapów schnięcia, nie pomijaj matowienia czy dokładnego odkurzania. Każdy krok ma swoje uzasadnienie i wpływa na ostateczny rezultat. Jeśli postąpisz zgodnie ze sztuką, Twój stary parkiet zyska drugie życie, zupełnie nową twarz.

Ile Kosztuje Malowanie Starego Parkietu Farbą?

Dotarliśmy do pytania, które wielu zadaje sobie na początku: jaki jest realny koszt malowania parkietu farbą? Odpowiedź, jak to często bywa w remontach, brzmi: "To zależy". Koszt ten jest wypadkową wielu czynników, ale można przedstawić orientacyjne przedziały cenowe, które pomogą w planowaniu budżetu.

Główne składowe kosztu to: cena materiałów, koszt narzędzi i akcesoriów oraz, jeśli zlecamy pracę fachowcowi, koszt robocizny. Przy malowaniu starego parkietu kluczowa jest cena farby, która jest produktem specjalistycznym i zazwyczaj droższym od standardowych farb ściennych.

Cena za litr dobrej jakości farby do podłóg drewnianych waha się zazwyczaj od 50 do nawet 150+ złotych, w zależności od producenta, typu farby (akrylowa, poliuretanowa) i jej specyfikacji (np. odporność na ścieranie, ekologiczność). Wydajność takiej farby jest zróżnicowana, ale można przyjąć, że litr wystarcza średnio na pokrycie 8-12 m² jedną warstwą. Przy założeniu 2-3 warstw farby (i ewentualnie podkładu), zużycie farby na metr kwadratowy powierzchni podłogi będzie znacznie większe.

Weźmy przykład: Parkiet o powierzchni 20 m². Potrzebujemy 2 warstw farby o wydajności 10 m²/l. To oznacza 2 litry na warstwę, czyli 4 litry farby na całość. Jeśli farba kosztuje 80 zł/litr, to sam koszt farby wyniesie 320 zł. Doliczmy do tego podkład – powiedzmy 1 litr na 10 m² (przy dwóch warstwach po 20m2 to będą 2 litry) przy cenie 60 zł/litr = 120 zł. Suma na materiały malarskie to już 440 zł dla 20 m², co daje 22 zł/m². Pamiętajmy, że są to ceny przykładowe i bardzo orientacyjne. Rzeczywistość, w zależności od wybranej farby i liczby potrzebnych warstw (kondycja parkietu może wymusić 3 warstwy kryjące), może być inna. Ceny materiałów, czyli parkietu farbami – koszty to punkt startowy.

Dodajmy koszt akcesoriów: wałki (kilka sztuk na różne warstwy/etapy, ok. 20-40 zł sztuka), kuweta (15-30 zł), pędzle do detali (10-30 zł sztuka), taśma malarska (kilka rolek po 10-20 zł), folia ochronna (ok. 20-40 zł rolka), papier ścierny (pakiet na szlifierkę to ok. 30-60 zł), ewentualna szpachla do drewna (20-50 zł opakowanie), środek do mycia i odtłuszczania (30-50 zł butelka). Całkowity koszt tych dodatków dla typowego pomieszczenia 20m² to kolejne 200-400 zł.

Łączny orientacyjny koszt materiałów do samodzielnego malowania parkietu 20 m² może wynieść od 600 zł do nawet 1500 zł, w zależności od wybranych produktów. Daje to przedział od 30 zł/m² do 75 zł/m² za same materiały. Jak widać w tabeli danych, ten przedział pokrywa się z orientacyjnymi kosztami podanymi wcześniej.

Jeśli zdecydujemy się zatrudnić fachowca do malowania parkietu, do kosztów materiałów musimy doliczyć koszt robocizny. Ten jest znacznie bardziej zróżnicowany i zależy od regionu, doświadczenia fachowca oraz zakresu prac przygotowawczych. Cena za malowanie parkietu wraz z przygotowaniem powierzchni (bez głębokiego cyklinowania, ale z matowieniem i naprawami drobnych ubytków) waha się zazwyczaj od 80 zł/m² do 150 zł/m². Czasami podawana jest łączna cena "od A do Z", która zawiera materiały i robociznę, i może wynosić od 120 zł/m² do nawet 250 zł/m² dla standardowych zastosowań domowych, nie licząc bardzo wymagających renowacji czy luksusowych farb.

Dla naszych przykładowych 20 m², zatrudnienie fachowca kosztowałoby od 1600 zł (przy 80 zł/m²) do 3000 zł (przy 150 zł/m²) za samą robociznę. Jeśli w cenie jest materiał, pełny koszt może wynieść od 2400 zł do 5000 zł i więcej. Różnica w porównaniu do samodzielnego malowania jest znacząca, ale otrzymujemy w zamian profesjonalne wykonanie i często gwarancję na usługę. No i oczywiście oszczędzamy własny czas i wysiłek, co dla wielu jest bezcenne.

Pamiętajmy, że na koszt wpływa też stan techniczny parkietu. Parkiet bardzo zniszczony, wymagający licznych napraw, głębszego szlifowania lub wymiany klepek, będzie droższy w przygotowaniu, niezależnie od tego, czy robimy to sami, czy zlecony fachowcom. Zatem im więcej pracy włożymy w przygotowanie, tym lepiej dla końcowego budżetu i efektu.

Poniżej przedstawiamy przykładowy rozkład kosztów materiałowych na 20m² powierzchni parkietu przy samodzielnym malowaniu, aby zobrazować proporcje poszczególnych wydatków:

Wykres pokazuje, że największy udział w koszcie materiałowym ma zazwyczaj sama farba nawierzchniowa, co nie dziwi, biorąc pod uwagę jej specjalistyczne właściwości. Podkład stanowi znaczącą pozycję, a akcesoria i preparaty uzupełniające to mniejszy, ale niezbędny element budżetu. Te proporcje mogą się oczywiście zmieniać w zależności od specyfiki produktu i metrażu.

Podsumowując kwestię kosztów – malowanie parkietu farbą może być tańszą alternatywą dla pełnego cyklinowania i lakierowania/olejowania, zwłaszcza gdy wykonujemy pracę samodzielnie. Koszt materiałów jest umiarkowany, a oszczędność wynika głównie z pominięcia drogiej usługi cyklinowania i zniwelowania potrzeby usuwania grubych warstw starego drewna. Jednak wybierając tę metodę, wciąż trzeba liczyć się z wydatkiem na dobrej jakości, specjalistyczne produkty. To parkietu farbami do parkietu, nie zwykłe malowanie, co ma swoje odzwierciedlenie w cenie produktów, ale i w finalnej trwałości.